Back to communityby JONAH GABRIEL· Sep 19, 2026TH
เกมล้างตา ล่าแม่มด
กลุ่มนักกีฬาฟุตบอลชายมหาวิทยาลัยตัวท็อปที่พ่ายแพ้อย่างราบคาบให้แก่ทีมฟุตซอลหญิงในแมตช์กระชับมิตร ตัดสินใจวางแผนบุกห้องพักนักกีฬาหญิงเพื่อแก้แค้นและสั่งสอน ทว่าพวกเขากลับเดินเข้าสู่กับดักที่ถูกเตรียมไว้อย่างแยบยล และต้องเผชิญหน้ากับบทลงโทษอันสุดโต่งที่ทำลายศักดิ์ศรีและความเป็นชายของพวกเขาจนย่อยยับ
เสียงนกหวีดสุดท้ายดังลั่นไปทั่วสนามฟุตซอลหญ้าเทียม แสงไฟสปอตไลท์สาดส่องลงมาอาบร่างของนักเตะทั้งสองทีมที่ยืนหอบหายใจโยนอยู่กลางสนาม สกอร์บอร์ดดิจิตอลขนาดใหญ่ข้างสนามประกาศผลการแข่งขันอย่างชัดเจนจนแสบตา... ทีมหญิง 8 - ทีมชาย 0
ใช่แล้ว... ศูนย์ประตู! ไอ้พวกทีมชายทั้งหกคนไม่ได้แม้แต่จะส่งลูกบอลเข้าไปตุงตาข่ายของฝั่งตรงข้ามได้เลยสักครั้งเดียว มันคือความอัปยศอดสูอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์การแข่งขันนัดกระชับมิตรของชมรมฟุตบอลมหาวิทยาลัยแห่งนี้
ทีมชายประกอบไปด้วย เดแคลน, อเล็กซ์, เฟร์ราน, เบรนเดน, มิกกี้ และ ลูคัส พวกมันคือกลุ่มนักบอลตัวท็อปของมหาวิทยาลัย รูปร่างสูงใหญ่ กล้ามเป็นมัดๆ แต่ละคนมีดีกรีเป็นถึงนักกีฬาตัวจริงของทีมมหา'ลัย การที่พวกมันยอมลดตัวลงมาแข่งกับทีมหญิงก็เพราะความคึกคะนองและคำสบประมาทที่ว่าทีมหญิงชุดนี้ 'แน่จริง' แค่ไหนกันเชียว พวกมันคิดว่านี่จะเป็นการเดินเล่นในสวนสาธารณะ เป็นการยำใหญ่ใส่สารพัดให้พวกผู้หญิงได้ร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้านไป แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
ตลอด 90 นาทีเต็ม พวกมันวิ่งไล่บอลเหมือนหมาบ้า พยายามจะใช้พละกำลังที่เหนือกว่าเข้าบดขยี้ แต่ทีมหญิงที่นำโดย 'ฟ้า' กัปตันทีมสาวสวยหุ่นนางแบบกลับใช้เทคนิคและความเร็วที่เหนือกว่าหลายขุมหลอกล่อพวกมันจนหัวหมุน พวกเธอต่อบอลกันอย่างแม่นยำราวกับจับวาง การเคลื่อนที่สอดประสานกันอย่างไหลลื่นทำเอาแผงหลังของทีมชายรั่วเป็นกระชอน ในขณะที่พวกผู้ชายเล่นบอลแบบโบราณ เน้นการปะทะหนักๆ และการสาดบอลยาวอย่างไร้ทิศทาง พวกผู้หญิงกลับเล่นฟุตบอลสมัยใหม่ที่ใช้สมองมากกว่ากำลัง
ความอับอายเริ่มเปลี่ยนเป็นความเดือดดาล พวกมันเริ่มเล่นตุกติกนอกเกมมากขึ้น เฟร์รานสไลด์เปิดปุ่มใส่ข้อเท้าของ 'พลอย' ปีกซ้ายตัวจี๊ดจนเธอล้มกลิ้ง เดแคลนใช้ศอกกระทุ้งท้องของ 'มิ้งค์' ตอนขึ้นโหม่ง อเล็กซ์ดึงเสื้อ 'จูน' จนเกือบขาด แต่กรรมการซึ่งเป็นอาจารย์ในชมรมก็ทำเป็นมองไม่เห็น ปล่อยให้เกมดำเนินต่อไปเพราะไม่อยากมีเรื่องกับพวกนักบอลอันธพาล แต่การกระทำเหล่านั้นกลับยิ่งเติมเชื้อไฟให้กับทีมหญิง
และแล้วเหตุการณ์ที่เป็นจุดแตกหักก็เกิดขึ้นในช่วงท้ายเกม เบรนเดนพยายามจะแย่งบอลจาก 'แก้ม' กองกลางตัวรับร่างเล็กแต่ตันไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ เขาพุ่งเข้ามาจากด้านหลังหมายจะอัดให้กระเด็น แต่แก้มที่รู้ทันกลับใช้ตัวบังบอลไว้แล้วพลิกหลบอย่างรวดเร็ว ทำให้ร่างของเบรนเดนที่ถลำเข้ามาเต็มที่เสียหลักพุ่งต่อไปข้างหน้า และจุดที่ใบหน้าของเขาพุ่งเข้าไปปะทะอย่างจังก็คือหัวเข่าของ 'แนน' ที่วิ่งสวนขึ้นมาพอดี... ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ใบหน้า แต่เป็น 'ตรงนั้น' เต็มๆ
เกมล้างตา ล่าแม่มด · PenPlotเสียงร้องโหยหวนของเบรนเดนดังลั่นสนาม เขาทรุดตัวลงไปกองกับพื้นหญ้าเทียม สองมือกุมเป้ากางเกงของตัวเองไว้แน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดชนิดที่ว่าจุกจนพูดไม่ออก น้ำตาไหลพรากออกมาเป็นทาง เพื่อนร่วมทีมรีบวิ่งเข้ามาดูอาการ แต่แนนกลับยืนเท้าสะเอวมองด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้พวกผู้ชายทุกคนเลือดขึ้นหน้า
"สมน้ำหน้า! อยากเล่นแรงดีนัก... ไข่แฟบไปเลยมึง!"
นั่นคือฟางเส้นสุดท้าย พวกมันแพ้ไม่เป็นท่า แถมยังโดนผู้หญิงเตะอัดเข้าที่กล่องดวงใจจนเพื่อนทรุด และยังโดนเยาะเย้ยซ้ำเติมอีก จบเกม พวกมันเดินออกจากสนามด้วยความแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอก ไม่มีการจับมือ ไม่มีการแสดงสปิริตใดๆ ทั้งสิ้น สายตาของพวกมันทั้งหกคู่จ้องมองไปยังห้องพักนักกีฬาฝั่งทีมหญิงราวกับหมาป่าที่กำลังจ้องจะขย้ำเหยื่อ
ภายในห้องพักนักกีฬาชาย กลิ่นเหงื่อไคลผสมกับกลิ่นยาหม่องคลุ้งไปทั่ว เดแคลน กัปตันทีมร่างยักษ์ผิวเข้ม ผมหยักศกสั้นเกรียน ทุ่มกระเป๋าลงบนม้านั่งอย่างแรงจนเกิดเสียงดังปัง! "แม่งเอ๊ย! แพ้ได้ไงวะ! แพ้พวกตัวเมีย!" เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ขนหน้าอกดกดำที่โผล่พ้นคอเสื้อยืดชุ่มไปด้วยเหงื่อ ขนรักแร้หนาๆ ของเขาก็เปียกชื้นเช่นกัน
"ก็พวกแม่งเล่นตุกติกนี่หว่า แถมยังมาเตะไข่ไอ้เบรนเดนอีก!" อเล็กซ์ หนุ่มหล่อหน้าใสแต่แววตาดุดัน พูดเสริมขึ้นมา เขากำลังถอดเสื้อบอลที่เปียกชุ่มของตัวเองออก เผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นลอนสวยงาม แต่ใบหน้าของเขากลับบูดบึ้ง "กูไม่ยอมว่ะ ต้องเอาคืน!"
"แล้วจะเอายังไง?" เฟร์ราน หนุ่มลูกครึ่งสเปน จมูกโด่งเป็นสัน แต่ตอนนี้กลับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ถามขึ้น "พวกเราทำอะไรไม่ได้หรอก แม่งมีแต่อาจารย์เข้าข้าง"
"ใครว่าทำอะไรไม่ได้" เดแคลนแสยะยิ้มชั่วร้าย แววตาของเขาเป็นประกายวาวโรจน์ "พวกมันอยู่ในห้องพักกันแค่ 6 คน ไม่มีใครอยู่แถวนั้นแล้ว... พวกมึงเข้าใจที่กูจะสื่อใช่ไหม?"
บรรยากาศในห้องเงียบกริบไปชั่วขณะ ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ลูคัส หนุ่มน้อยที่อายุน้อยที่สุดในทีม หน้าตาเหมือนเด็กม.ปลาย รูปร่างผอมบางที่สุดในกลุ่ม เริ่มมีสีหน้าหวาดๆ "พี่เดแคลน... จะทำอะไรวะพี่? บุกเข้าไปในห้องพักผู้หญิงเลยเหรอ? มันจะไม่งานเข้าเหรอวะ?"
มิกกี้ หนุ่มอ้วนล่ำที่เล่นเป็นกองหลัง แต่กลับโดนผู้หญิงเลี้ยงหลบเป็นกรวยตลอดทั้งเกม ตบเข้าที่หัวของลูคัสเบาๆ "มึงจะไปกลัวอะไรวะไอ้หนู? พวกเรามีกันตั้ง 6 คน พวกมันก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ จะไปมีแรงสู้พวกเราได้ยังไง" เขายักไหล่ "กูเห็นด้วยกับพี่เดแคลน พวกมันหยามพวกเราเกินไปแล้ว ต้องสั่งสอนให้รู้สำนึกซะบ้างว่าใครเป็นใคร"
เบรนเดนที่เพิ่งเดินกะเผลกๆ ออกมาจากห้องน้ำหลังจากไปเช็คสภาพ 'น้องชาย' ของตัวเอง พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเพราะความแค้น "กูเอาด้วย! อีแนน... อีคนที่เตะไข่กู กูจะลากคอมันมาเย็ดให้ร้องไม่ออกเลยคอยดู!" ความเจ็บปวดที่พวงไข่ของเขากลายเป็นความคลั่งแค้นที่พร้อมจะระเบิดออกมา
แผนการชั่วร้ายถูกวางขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกมันจะรอให้คนอื่นๆ กลับกันให้หมดก่อน แล้วจะย่องไปที่ห้องพักของทีมหญิง พังประตูเข้าไปแล้วจัดการ 'สั่งสอน' พวกเธอทีละคนตามที่พวกมันต้องการ พวกมันจินตนาการถึงภาพผู้หญิงที่เคยหยิ่งผยองในสนามกำลังจะร้องไห้ครวญครางอยู่ใต้ร่างของพวกมัน ภาพเหล่านั้นช่วยปลุกสัญชาตญาณดิบของความเป็นชายที่ถูกเหยียบย่ำให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง พวกมันถอดเสื้อผ้าที่เปียกเหงื่อออก เหลือเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เตรียมพร้อมสำหรับ 'การเอาคืน' โดยไม่รู้เลยว่าพวกมันกำลังเดินเข้าไปสู่กับดักที่ถูกวางรอไว้แล้ว
เสียงหัวเราะคิกคักของสาวๆ ดังออกมาจากห้องพักนักกีฬาหญิง พวกเธอกำลังเฉลิมฉลองชัยชนะอันหอมหวาน ฟ้า กัปตันทีมคนสวยที่สูงโปร่งราวกับนางแบบ กำลังยืนพิงล็อกเกอร์ จิบน้ำเกลือแร่อย่างสบายอารมณ์ "สะใจชะมัด! เห็นหน้าไอ้พวกขี้เก๊กตอนแพ้แล้วอยากจะอัดคลิปเก็บไว้ดูจริงๆ"
"โดยเฉพาะตอนที่แนนแจกของขวัญให้ไอ้เบรนเดนอ่ะพี่ฟ้า" พลอย ปีกซ้ายตัวแสบพูดขึ้นขณะที่กำลังแกะผ้าเทปล็อคข้อเท้าออก "หน้าแม่งอย่างฮา จุกจนน้ำตาเล็ดเลยมั้งนั่น"
แนน สาวห้าวผมซอยสั้นที่นั่งอยู่ข้างๆ ยักไหล่ "ก็มันวิ่งเข้ามาโง่ๆ เองนี่หว่า ช่วยไม่ได้" เธอยิ้มมุมปาก "แต่ฉันว่าเรื่องมันยังไม่จบแค่นี้หรอก"
ทุกคนในห้องหันมามองแนนเป็นตาเดียว "หมายความว่าไง?" จูน กองหน้าตัวเป้าถามขึ้น
"พวกเธอไม่รู้จักนิสัยไอ้พวกนี้ดี" ฟ้าเป็นคนตอบแทน "พวกขี้แพ้ชวนตีแบบนี้ไม่มีทางยอมรับความพ่ายแพ้เฉยๆ หรอก โดยเฉพาะการแพ้ให้กับผู้หญิง มันคือการหยามศักดิ์ศรีความเป็นชายของพวกมันจนไม่เหลือชิ้นดี... ฉันพนันได้เลยว่าอีกไม่นานพวกมันต้องบุกมาที่นี่แน่ๆ"
บรรยากาศที่เคยสนุกสนานเงียบลงทันที แก้ม กองกลางร่างตันที่ดูแข็งแกร่งที่สุดในทีม ขมวดคิ้ว "แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะพี่ฟ้า? แจ้งอาจารย์ไหม?"
ฟ้าส่ายหน้าช้าๆ แววตาของเธอฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน "ไม่ต้อง... เราจะแจ้งตำรวจทำไม ในเมื่อเราจัดการ 'สั่งสอน' พวกมันเองได้" เธอยิ้มเย็น "พวกมันอยากจะเล่นนอกเกมกับเราก่อนเองนี่นา... ในเมื่อพวกมันอยากจะพิสูจน์ความเป็นชายนัก งั้นเราก็จะช่วย 'พิสูจน์' ให้เห็นกันไปเลยว่าไอ้ความเป็นชายที่พวกมันภูมิใจนักหนาน่ะ มันเปราะบางแค่ไหน"
ว่าแล้วฟ้าก็เดินไปเปิดล็อกเกอร์ของเธอ หยิบกระเป๋าใบใหญ่ออกมาวางบนม้านั่งกลางห้อง เมื่อรูดซิปเปิดออก ของที่อยู่ข้างในก็ทำเอาสาวๆ ทุกคนตาโตด้วยความประหลาดใจ มันคือม้วนเชือกไนล่อนอย่างหนา, เคเบิ้ลไทร์จำนวนมาก, เทปกาวสีดำม้วนใหญ่, และที่น่าตกใจที่สุดคือชุดอุปกรณ์โกนหนวดแบบครบเซ็ต ทั้งมีดโกนหลายอัน, โฟมโกนหนวด, และยังมีเครื่องแว็กซ์ขนไฟฟ้าพร้อมกับแผ่นแว็กซ์อีกเป็นปึก!
"พี่ฟ้า... เตรียมของพวกนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย?" มิ้งค์ กองหลังคนสวยถามเสียงอ่อยๆ
"ก็ตั้งแต่ที่พวกมันท้าเราแข่งนั่นแหละ" ฟ้าตอบเรียบๆ "ฉันรู้ว่าสันดานพวกนี้เป็นยังไง ถ้าพวกมันชนะ พวกมันก็จะมาเยาะเย้ยเรา แต่ถ้าพวกมันแพ้... มันก็จะมาหาเรื่องเราแบบนี้แหละ" เธอหยิบมีดโกนอันหนึ่งขึ้นมาพิจารณา "วันนี้พวกเราจะสั่งสอนบทเรียนที่พวกมันจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต... บทเรียนที่ว่าอย่ามาคิดลองดีกับผู้หญิง"
พวกเธอวางแผนกันอย่างรวดเร็ว มิ้งค์กับจูนไปแอบซุ่มดูอยู่ที่หน้าต่างเพื่อคอยดูต้นทาง ส่วนคนที่เหลือก็เตรียม 'อุปกรณ์' ให้พร้อม พวกเธอไม่ได้มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับกัน ในแววตาของแต่ละคนมีแต่ความตื่นเต้นและเลือดเย็นปะปนกันอยู่ พวกเธอรอคอย 'แขก' ที่กำลังจะมาเยือนอย่างใจจดใจจ่อ
ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังใกล้เข้ามาทางหน้าห้องพัก มิ้งค์รีบส่งสัญญาณ สาวๆ ที่เหลือรีบเข้าประจำที่ ฟ้าดับไฟในห้องจนมืดสนิท เหลือเพียงแสงสลัวๆ จากภายนอกที่ลอดเข้ามาทางช่องลมเล็กๆ เท่านั้น บรรยากาศเงียบกริบจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง
เสียงทุบประตูดังขึ้นอย่างรุนแรง ตามมาด้วยเสียงตะโกนหยาบคายของเดแคลน "เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะอีพวกตัวแสบ! พวกกูรู้ว่าพวกมึงยังอยู่ในนั้น!"
ไม่มีเสียงตอบกลับจากข้างใน ยิ่งทำให้พวกมันได้ใจ คิดว่าพวกผู้หญิงกำลังกลัวจนตัวสั่นอยู่ข้างใน
เดแคลนใช้ไหล่กระแทกประตูอย่างสุดแรง แต่ประตูล็อคจากข้างในอย่างแน่นหนา
"ช่วยกันโว้ย!" เขาหันไปสั่งเพื่อนๆ ทั้งหกคนถอยหลังไปตั้งหลัก แล้วนับหนึ่งถึงสามก่อนจะพุ่งเข้ากระแทกประตูพร้อมกัน
บานพับประตูไม่อาจทนแรงกระแทกมหาศาลได้ มันพังหลุดออกมาทั้งยวง ร่างของชายฉกรรจ์ทั้งหกคนถลันเข้าไปในห้องที่มืดสลัว พวกมันเสียหลักล้มระเนระนาดทับกันเพราะแรงที่ส่งมา แต่ก่อนที่พวกมันจะได้ทันได้ตั้งตัว...
ไฟในห้องก็สว่างจ้าขึ้นมาทันที ทำให้พวกมันต้องหยีตาปรับสภาพสายตา และภาพที่เห็นก็ทำให้พวกมันต้องตกตะลึงจนพูดไม่ออก
สาวๆ ทั้งหกคนไม่ได้กรีดร้องหรือหวาดกลัวอย่างที่พวกมันคิด พวกเธอยืนล้อมพวกมันเป็นวงกลม ในมือของแต่ละคนถือท่อนเหล็กที่น่าจะถอดมาจากขาของม้านั่งในห้อง แววตาของพวกเธอเย็นชาและดุดันราวกับนางพญาที่กำลังมองดูเหยื่อโง่ๆ ที่เดินเข้ามาติดกับ
"ไง... พวกมึง" ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "มาหาถึงที่เลยเหรอ? คงจะแค้นมากสินะที่โดนผู้หญิงอย่างพวกกูยำซะเละเป็นขี้"
เดแคลนที่ลุกขึ้นมาได้เป็นคนแรก พยายามจะทำใจดีสู้เสือ "มึง... มึงจะทำอะไร? คิดว่ามีท่อนเหล็กแล้วจะสู้พวกกูได้เหรอ?"
"สู้เหรอ?" แก้มหัวเราะหึๆ "พวกกูไม่ได้จะสู้... แต่จะ 'จัดการ' พวกมึงต่างหาก"
สิ้นเสียงของแก้ม ทีมหญิงก็เคลื่อนไหวพร้อมกันราวกับนัดไว้ พวกเธอไม่ได้พุ่งเข้าไปสู้ซึ่งๆ หน้า แต่ใช้ความเร็วและความคล่องตัวที่เหนือกว่าเข้าจู่โจมจากรอบทิศทาง แนนพุ่งเข้าไปเตะตัดขาหลังของมิกกี้ที่ยังมึนงงอยู่จนหน้าคว่ำ พลอยใช้ท่อนเหล็กฟาดเข้าไปที่หลังเข่าของเฟร์รานจนเข่าทรุด จูนกับมิ้งค์ช่วยกันรุมลูคัสที่ตัวเล็กที่สุดจนล้มลงไปกองกับพื้น อเล็กซ์พยายามจะสาวหมัดใส่ฟ้า แต่ฟ้าก็หลบได้อย่างง่ายดายก่อนจะใช้ท่อนเหล็กในมือกระแทกเข้าไปที่ลิ้นปี่ของเขาอย่างจังจนตัวงอ
เหลือเพียงเดแคลนคนเดียวที่ยังยืนอยู่ เขาตัวใหญ่และแข็งแรงที่สุด แต่ตอนนี้เขากำลังถูกล้อมโดยผู้หญิงหกคนที่มีอาวุธอยู่ในมือ ความมั่นใจเมื่อครู่หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความหวาดหวั่นที่เข้ามาแทนที่
"พวกมึง... อย่าทำอะไรบ้าๆ นะเว้ย!" เขาตะโกนเสียงสั่น
ฟ้าแสยะยิ้ม "คำพูดนั้นพวกกูควรจะเป็นคนพูดมากกว่านะ" ว่าแล้วเธอก็พุ่งเข้าไป เดแคลนยกแขนขึ้นมากันตามสัญชาตญาณ แต่ฟ้ากลับทิ้งตัวลงต่ำแล้วใช้ท่อนเหล็กฟาดเข้าไปที่ข้อเท้าของเขาอย่างเต็มแรง!
"อ๊ากกกก!" เดแคลนร้องลั่น ทรุดตัวลงไปกองกับพื้นทันที ความเจ็บปวดแล่นแปล๊บจากข้อเท้าขึ้นมาจนถึงสมอง
ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที ชายฉกรรจ์ทั้งหกคนก็ถูกจัดการจนสิ้นฤทธิ์ พวกมันนอนร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้นห้องพักที่บัดนี้ได้กลายสภาพเป็นลานประหารไปแล้ว พวกผู้หญิงเดินเข้าไปหา 'เชลย' ของพวกเธอแต่ละคนอย่างใจเย็น ก่อนจะเริ่มลงมือ 'ปลดอาวุธ' พวกมันอย่างแท้จริง
พวกเธอใช้เคเบิ้ลไทร์ที่เตรียมไว้มัดมือไพล่หลังและมัดข้อเท้าของพวกมันแต่ละคนอย่างแน่นหนาจนไม่สามารถขยับไปไหนได้ จากนั้นก็ใช้เทปกาวสีดำพันปิดปากของพวกมันจนแน่น เพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้องโวยวายออกมาได้อีก ตอนนี้พวกมันไม่ต่างอะไรกับหมูในอวยที่รอวันถูกเชือด สิ้นลายนักบอลอันธพาล เหลือเพียงชายหนุ่มที่หวาดกลัวและสิ้นหวัง ดวงตาของพวกมันเบิกกว้างมองการกระทำของสาวๆ ด้วยความไม่เชื่อสายตา
"เอาล่ะ... มาเริ่มงานปาร์ตี้กันดีกว่า" ฟ้าประกาศก้องพลางปรบมือเบาๆ "ก่อนอื่นเลย... มาดูกันหน่อยซิว่าไอ้ความเป็นชายที่พวกมึงภูมิใจนักหนามันเป็นยังไง"
พูดจบ เธอกับแนนก็ช่วยกันจับเดแคลนที่นอนคว่ำหน้าอยู่ให้พลิกกลับมานอนหงาย จากนั้นแนนก็ใช้กรรไกรตัดขากางเกงขาสั้นของเขาจนขาดวิ่นออกจากกัน เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใต้กางเกงในบ็อกเซอร์ลายทางของเขา
"โห... มาดูกันเร็วทุกคน" แนนร้องเรียกเพื่อนๆ ด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน "กัปตันทีมของเราซ่อนรูปเหมือนกันนะเนี่ย"
สาวๆ ทุกคนกรูเข้ามารุมล้อมร่างของเดแคลนที่บัดนี้ถูกทำให้เปลือยเปล่าท่อนล่างอย่างสมบูรณ์แล้ว เดแคลนพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่ก็ทำได้เพียงส่ายตัวไปมาอย่างไร้ประโยชน์ ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธแค้น ดวงตาที่ถูกจ้องมองไปยังจุดสงวนของตัวเองเต็มไปด้วยความเกลียดชัง แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่งเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ
สิ่งที่อยู่ตรงหว่างขาของเขา มันคือท่อนเนื้อขนาดใหญ่และยาวที่กำลังอ่อนตัวอยู่แต่ก็ยังคงความน่าเกรงขามเอาไว้ ลำควยของเขามีสีคล้ำกว่าผิวส่วนอื่นเล็กน้อย เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาจางๆ บ่งบอกถึงประสบการณ์ที่โชกโชน หัวเห็ดบานยังคงมีหนังหุ้มปลายปิดอยู่เกือบครึ่ง แต่สิ่งที่น่ารังเกียจในสายตาของสาวๆ ไม่ใช่ขนาดของมัน แต่คือสิ่งที่อยู่รอบๆ โคนควยของเขา... ป่าดงดิบของขนหมอยสีดำสนิทที่ขึ้นดกหนาและหยิกหยอย มันลามขึ้นไปจนเกือบถึงสะดือ และแผ่ขยายออกไปด้านข้างจนเต็มเนินหัวหน่าว แถมยังยาวลงไปปกคลุมพวงไข่สองใบที่นอนเหี่ยวๆ อยู่ในถุงหนังยานๆ ขนพวกนั้นดูรกรุงรังและอับชื้น เหมือนไม่เคยได้รับการดูแลตัดแต่งเลยแม้แต่น้อย
"อี๋... ขนดกเป็นลิงเลย" มิ้งค์ทำหน้าแหยๆ "ดูสกปรกชะมัด นี่มึงไม่เคยคิดจะโกนบ้างเลยเหรอวะ?"
"ผู้ชายก็งี้แหละมิ้งค์" พลอยพูดเสริม "คิดว่าการมีขนเยอะๆ แล้วมันจะดูเท่ ดูแมนมั้ง แต่ความจริงคือมันโคตรน่ารังเกียจเลย เหมือนรังปลวกเคลื่อนที่"
แก้มย่อตัวลงไปใกล้ๆ ใช้นิ้วชี้ของเธอเขี่ยๆ ไปที่พวงไข่ของเดแคลนที่ปกคลุมไปด้วยขน "แถมยังเหม็นอับอีกต่างหาก กลิ่นเหมือนผ้าขี้ริ้วเปียกๆ เลย"
"อื้อ! อื้อ!" เดแคลนพยายามประท้วง แต่ก็ทำได้แค่ส่ายหน้าไปมา น้ำตาแห่งความอัปยศเริ่มคลอหน่วยตาของเขา
"ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะที่รัก" ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงหวานซึ้งแต่แฝงไปด้วยความอำมหิต "เดี๋ยวพวกเราจะช่วย 'ทำความสะอาด' ให้เอง จะได้เกลี้ยงเกลาเหมือนเด็กทารกเลยดีไหม?"
จากนั้นเธอก็หันไปจัดการกับคนอื่นๆ ต่อ สาวๆ ช่วยกันฉีกทึ้งเสื้อผ้าของพวกมันออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของชายหนุ่มทั้งหกคนในสภาพที่น่าสมเพชที่สุดในชีวิต
อเล็กซ์ หนุ่มหล่อที่เคยเป็นที่กรี๊ดกร๊าดของสาวๆ บัดนี้ก็นอนตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นเย็นๆ ร่างกายที่เคยดูดีของเขาตอนนี้กลับดูน่าขันเมื่อถูกจับมัดในท่ากบ ควยของเขามีขนาดปานกลาง ไม่ใหญ่ไม่เล็ก แต่ที่น่าสนใจคือขนหมอยของเขาไม่ได้ดกดำเหมือนเดแคลน มันเป็นสีน้ำตาลอ่อนๆ และขึ้นเป็นหย่อมๆ ดูแหว่งๆ ไม่สวยงาม "ดูของไอ้หล่อนี่สิ ขนขึ้นยังกะเป็นโรคผิวหนัง" จูนวิจารณ์อย่างไม่ไว้หน้า
เฟร์ราน หนุ่มลูกครึ่งสเปน ผิวขาวจัดของเขาตัดกับขนหมอยสีดำเข้มที่ขึ้นเป็นพุ่มหนาแน่นรอบๆ ลำควยอวบสั้นของเขา "ไอ้นี่ก็อีกคน สงสัยชอบหมักหมมของดีไว้ในดง" แนนพูดพลางทำท่าจะอ้วก
เบรนเดน คนที่โดนเตะไข่ เขานอนขดตัวด้วยความเจ็บปวด พวงไข่ของเขาข้างหนึ่งบวมเป่งและเริ่มมีสีคล้ำขึ้นเล็กน้อย ขนหมอยของเขามีไม่มากนัก แต่ขนรักแร้กลับดกหนาและส่งกลิ่นฉุนกึกจนสาวๆ ต้องเบือนหน้าหนี "อี๋! ไปอาบน้ำบ้างนะมึง! กลิ่นเต่าจะฆ่ากูได้อยู่แล้ว!" แก้มบ่นอุบ
มิกกี้ หนุ่มอ้วนล่ำที่เต็มไปด้วยไขมันส่วนเกิน หน้าท้องของเขาเป็นชั้นๆ จนแทบจะบดบังไอ้จู๋เล็กๆ สั้นๆ ของเขาจนมิด ขนหมอยก็มีเพียงบางๆ เหมือนหนวดเต่า "ฮ่าๆๆๆ ดูไอ้อ้วนนี่สิ หาควยแทบไม่เจอ" พลอยหัวเราะลั่น
และคนสุดท้าย ลูคัส หนุ่มน้อยที่ยังดูเหมือนเด็กม.ปลาย เขายังไม่มีขนรักแร้ ขนหน้าอกก็ไม่มี แต่ขนหมอยกลับเพิ่งเริ่มขึ้นเป็นไรบางๆ อ่อนๆ รอบๆ ไอ้จู๋ขนาดน่ารักของเขา เขาน่าจะเป็นคนที่อายุน้อยและประสบการณ์น้อยที่สุดในกลุ่ม เขาร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยนด้วยความกลัวและความอาย
เมื่อการ 'สำรวจ' สิ้นสุดลง พิธีกรรม 'ชำระล้าง' ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
ฟ้าหยิบกระป๋องโฟมโกนหนวดขึ้นมา เขย่าสองสามครั้งก่อนจะฉีดมันลงไปบนดงขนหมอยรกรุงรังของเดแคลน โฟมสีขาวเย็นเฉียบที่พวยพุ่งออกมาปกคลุมพื้นที่ทั้งหมดตั้งแต่หน้าท้องส่วนล่างจนถึงพวงไข่ของเขาจนขาวโพลนไปหมด มันเหมือนกับภูเขาหิมะที่ปกคลุมป่าดงดิบเอาไว้ เดแคลนสะดุ้งเฮือกกับความเย็นนั้น
"อยู่นิ่งๆ สิ" ฟ้าสั่งเสียงเรียบ ก่อนจะหยิบมีดโกนอันใหม่เอี่ยมออกมาจากซอง "เดี๋ยวได้เลือดกันพอดี"
ใบมีดคมกริบสัมผัสลงบนผิวหนังบริเวณเหนือโคนควยของเขา ก่อนจะลากลงมาอย่างช้าๆ แต่มั่นคง ขนหมอยที่เกาะกันเป็นสังกะตังถูกใบมีดเฉือนออกไปพร้อมกับฟองโฟม เผยให้เห็นผิวหนังเรียบเนียนข้างใต้เป็นทางยาว ฟ้าปาดมีดโกนลงบนผ้าขนหนูที่เตรียมไว้เศษขนสีดำก็หลุดออกมาเป็นกระจุก จากนั้นเธอก็เริ่มโกนต่อไปทีละแถบๆ อย่างใจเย็น
เดแคลนเบิกตากว้างมองการกระทำของเธอด้วยความสยดสยอง ขนหมอยที่เขาไว้มันมานานหลายปี เป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นชายของเขา กำลังถูกกำจัดออกไปอย่างง่ายดายราวกับเป็นวัชพืชไร้ค่า เขาพยายามจะเกร็งหน้าท้องเพื่อต่อต้าน แต่ก็ไม่เป็นผล ทุกครั้งที่ใบมีดลากผ่านผิวหนังของเขา มันทิ้งไว้ซึ่งความรู้สึกแสบๆ คันๆ และความรู้สึกโหวงๆ เหมือนมีบางอย่างที่สำคัญกำลังจะหายไปตลอดกาล
"ดูสิ... พอไม่มีขนแล้วดูสะอาดขึ้นเยอะเลย" ฟ้าพูดกับตัวเองพลางใช้ปลายนิ้วลูบไล้ผิวหนังที่เพิ่งถูกโกนจนเกลี้ยงเกลาของเดแคลน "แต่ยังเหลืออีกเยอะเลย"
เธอค่อยๆ โกนไล่ลงมาเรื่อยๆ จนมาถึงบริเวณที่ยากที่สุด นั่นคือรอบๆ พวงไข่ของเขา เธอใช้มือข้างหนึ่งจับลำควยของเขาพาดไปด้านข้าง ก่อนจะใช้โฟมละเลงไปทั่วถุงอัณฑะยานๆ ของเขา จากนั้นก็ค่อยๆ ใช้มีดโกนบรรจงโกนขนที่ขึ้นอยู่บนผิวหนังที่บอบบางและย่นยู่ยี่นั้นอย่างระมัดระวัง
"อึ่ก!" เดแคลนเผลอกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดซิบ ความรู้สึกเสียววาบแล่นไปทั่วทุกอณูขุมขนเมื่อใบมีดคมกริบลากผ่านผิวหนังอันบอบบางของไข่เขา มันเป็นความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความกลัวว่าจะโดนบาดกับความรู้สึกถูกล่วงละเมิดอย่างรุนแรง เขารู้สึกได้ถึงความอุ่นของเลือดที่ซึมออกมาจากรอยมีดโกนบาดเล็กๆ น้อยๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฟ้าหยุดมือเลยแม้แต่น้อย
ในขณะเดียวกัน สาวๆ คนอื่นๆ ก็กำลัง 'ทำความสะอาด' ให้กับเชลยของตัวเองเช่นกัน เสียงหัวเราะคิกคักและคำพูดเยาะเย้ยดังไปทั่วห้อง
แนนกำลังจัดการกับเฟร์ราน "ขนดกนักใช่ไหมมึง? กูจะแว็กซ์ให้เกลี้ยงเลย!" ว่าแล้วเธอก็ปาดแว็กซ์อุ่นๆ ลงบนขนหมอยของเขา ก่อนจะแปะแผ่นแว็กซ์ทับลงไปแล้วกดให้แน่น เฟร์รานมองการกระทำของเธอด้วยดวงตาที่เบิกโพลงด้วยความหวาดกลัว เขารู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น
"พร้อมนะ... หนึ่ง... สอง... ซั่ม!"
เสียงดึงแผ่นแว็กซ์ดังสนั่น พร้อมกับเสียงร้องที่ดังไม่ออกของเฟร์รานเพราะถูกเทปปิดปากไว้ ร่างของเขากระตุกเกร็ง น้ำตาไหลพราก ขนหมอยสีดำสนิทหลุดติดออกมากับแผ่นแว็กซ์เป็นตอๆ รากขนสีขาวเล็กๆ ยังคงติดอยู่ ผิวหนังบริเวณนั้นแดงเถือกและมีจุดเลือดซิบๆ ขึ้นมาเต็มไปหมด "ฮ่าๆๆ! สมน้ำหน้า! อยากดกดีนัก!" แนนหัวเราะอย่างสะใจก่อนจะเตรียมลงแว็กซ์ในบริเวณต่อไป
แก้มกำลังใช้มีดโกนโกนขนรักแร้เหม็นๆ ของเบรนเดน "อี๋... กลิ่นอย่างกับหนูตาย ขนก็ยาวรุงรังเป็นป่าอเมซอน" เธอพูดพลางโกนขนรักแร้ของเขาออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นผิวหนังใต้วงแขนที่เรียบเนียนแต่เต็มไปด้วยตุ่มหนังไก่ "ดูสิ ไม่มีขนแล้วเหมือนรักแร้ผู้หญิงเลยนะมึงอ่ะ... แต่เหม็นกว่าเยอะ"
พลอยกำลังหัวเราะท้องคัดท้องแข็งกับสภาพของมิกกี้ เธอกำลังพยายามโกนขนรอบๆ ไอ้จู๋จิ๋วของเขาที่หลบอยู่ในชั้นไขมัน "นี่มันต้องใช้แหนบถอนทีละเส้นไหมเนี่ย? มองแทบไม่เห็นเลย" เธอแกล้งทำเป็นหาไม่เจอ "ไหนวะควยมึงอ่ะ? อ๋อ... อยู่นี่เอง นึกว่าไส้เดือน!"
จูนกับมิ้งค์กำลังช่วยกันจัดการลูคัส หนุ่มน้อยที่ร้องไห้ไม่หยุด "โอ๋ๆ ไม่ร้องนะจ๊ะเด็กดี" จูนพูดปลอบ แต่ในมือกลับถือมีดโกนเตรียมพร้อม "แค่โกนขนเฉยๆ เอง จะได้ดูสะอาดๆ เหมือนก้นเด็กไง" ขนหมอยอ่อนๆ ของลูคัสถูกกำจัดออกไปอย่างง่ายดาย ทิ้งไว้เพียงเนินเนื้อเกลี้ยงเกลาที่แดงเล็กน้อยจากการระคายเคือง
กลับมาที่เดแคลน ในที่สุดฟ้าก็โกนขนบริเวณไข่ของเขาจนหมดจด เธอใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดคราบโฟมและเลือดซิบๆ ออก เผยให้เห็นพวงไข่ที่เกลี้ยงเกลาและแดงก่ำเล็กน้อย ถุงหนังที่เคยเหี่ยวย่นตอนนี้ตึงเปรี๊ยะเพราะความกลัวและความเจ็บปวด จากนั้นเธอก็ย้ายไปโกนขนรักแร้ของเขาต่อ ซึ่งก็ถูกกำจัดออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ตอนนี้ ชายฉกรรจ์ทั้งหกคนนอนเปลือยเปล่า ถูกมัดตราสัง และที่สำคัญที่สุด... ร่างกายของพวกเขาถูกทำให้ 'เกลี้ยงเกลา' ตั้งแต่รักแร้ลงไปจนถึงหว่างขา ไม่เหลือขนสักเส้นที่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นชายอีกต่อไปแล้ว พวกเขานอนตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นเย็นๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความว่างเปล่า ศักดิ์ศรีและตัวตนของพวกเขาถูกเฉือนทิ้งไปพร้อมกับเส้นขนเหล่านั้นแล้ว
"เป็นไง... ชอบไหมลุคใหม่ของพวกมึง?" ฟ้าเดินสำรวจผลงานของเธอกับเพื่อนๆ อย่างพึงพอใจ "ดูสะอาดสะอ้าน น่ารักเหมือนเด็กผู้หญิงเลย"
เธอเดินกลับมาหยุดอยู่ตรงหน้าเดแคลน ย่อตัวลงแล้วใช้หลังมือตบเบาๆ ที่แก้มของเขา "แต่เรื่องมันยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ... นี่มันแค่เพิ่งเริ่มต้น"
แววตาของเธอฉายแววอำมหิตขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเธอล้วงเข้าไปในกระเป๋าใบเดิมแล้วหยิบ 'ของเล่น' ชิ้นใหม่ออกมา มันคือดิลโด้ซิลิโคนสีชมพูสดใสขนาดใหญ่ยักษ์ ยาวเกือบหนึ่งฟุต และอ้วนเท่าแขนของเธอ บนดิลโด้ยังมีปุ่มสำหรับเปิดเครื่องสั่นอีกด้วย
"พวกมึงคงอยากจะใช้ไอ้ก้อนเนื้อไร้ประโยชน์ของพวกมึงยัดเข้ามาในตัวพวกกูสินะ" ฟ้าพูดพลางเปิดเครื่องสั่น ดิลโด้ในมือของเธอสั่นสะท้านส่งเสียงหึ่งๆ "แต่เสียใจด้วยนะ... คืนนี้พวกมึงต่างหากที่จะต้องเป็นฝ่าย 'ถูกยัด'!"
เธอหันไปมองหน้าเพื่อนๆ ทุกคนยิ้มรับอย่างรู้กัน ปาร์ตี้ที่แท้จริง... กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว! ความเป็นชายของพวกมันไม่ได้ถูกทำลายแค่ภายนอกด้วยการโกนขน แต่กำลังจะถูกขยี้และทำลายจาก 'ภายใน' จนไม่เหลือซาก! ค่ำคืนแห่งการล้างแค้นอันแสนหวาน (สำหรับพวกเธอ) และแสนขมขื่น (สำหรับพวกมัน) ยังอีกยาวไกลนัก...ดวงตาของเดแคลนเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า เขามองแท่งซิลิโคนสีชมพูที่สั่นระริกอยู่ในมือของฟ้าสลับกับใบหน้าอันเย็นชาของเธอ เสียงครางประท้วงดังลอดออกมาจากลำคอที่ถูกเทปพันธนาการไว้ "อื้อ! อื้อออ! อื้ออออ!" มันคือเสียงกรีดร้องที่ไร้เสียง คือคำวิงวอนที่ไม่มีใครได้ยิน ร่างกายที่เคยกำยำของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ไม่ใช่เพราะความหนาว แต่เป็นเพราะความหวาดกลัวสุดขีดที่กำลังกัดกินจิตวิญญาณของเขา ไอ้เพื่อนระยำอีกห้าคนที่นอนเรียงรายอยู่ก็มีสภาพไม่ต่างกัน พวกมันดิ้นรนขลุกขลัก พยายามจะถอยหนีทั้งๆ ที่ถูกมัดแน่นจนขยับแทบไม่ได้ ดวงตาของพวกมันทุกคู่จ้องมองไปยัง 'อาวุธ' ชิ้นใหม่ในมือของนางพญาปีศาจด้วยความสยดสยองจนขี้ขึ้นสมอง
"กลัวเหรอ?" ฟ้าหัวเราะในลำคอ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินย่างสามขุมเข้ามาหาเดแคลนที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นอย่างช้าๆ เหมือนนักล่าที่กำลังจะลิ้มรสเหยื่อ "ก็น่ากลัวอยู่หรอก... ก็เล่นใหญ่ซะขนาดนี้" เธอชูดิลโด้ยักษ์ขึ้นมาตรงหน้าเขา ให้เขาได้เห็นความใหญ่โตอลังการของมันอย่างเต็มตา "แต่พวกมึงควรจะดีใจนะเว้ย... คืนนี้พวกมึงจะได้เปิดซิงรูตูดกันทุกคนเลย แถมยังได้ของดีระดับพรีเมี่ยมด้วย ไม่ใช่ควยเน่าๆ เหม็นๆ เหมือนของพวกมึง"
เธอพูดพลางใช้หัวของดิลโด้ที่ยังสั่นหงึกๆ อยู่ เขี่ยไปตามแก้มของเดแคลนเบาๆ ความเย็นของซิลิโคนผสมกับแรงสั่นสะท้านทำให้เดแคลนสะดุ้งสุดตัว พยายามเบือนหน้าหนี แต่ก็ถูกแนนที่ย่อตัวลงมาจับคางล็อคเอาไว้แน่น "อยู่นิ่งๆ สิไอ้สัส! มึงอยากโดนของเล่นนี่กระแทกปากจนฟันร่วงก่อนหรือไง?" แนนขู่เสียงเหี้ยม
"เอาล่ะ... ได้เวลาเปิดงานแล้ว" ฟ้าประกาศกร้าว "แนน แก้ม! มาช่วยกันจับมันพลิกตัวหน่อย กูจะประเดิมไอ้หัวโจกนี่เป็นคนแรก ให้มันรู้ซะบ้างว่าการโดนเย็ดน่ะมันรู้สึกยังไง!"
แนนกับแก้มยิ้มรับอย่างรู้งาน ทั้งสองคนเข้ามาช่วยกันจับร่างของเดแคลนที่ดิ้นรนสุดชีวิตให้พลิกคว่ำลงกับพื้น พวกเธอใช้กำลังทั้งหมดที่มีกดทับแผ่นหลังกว้างของเขาไว้ ก่อนจะช่วยกันดึงขาของเขาให้อ้าออกจนสุด เผยให้เห็นบั้นท้ายที่เคยแน่นตึง บัดนี้กลับเกรี้ยงเกลาไร้ซึ่งเส้นขนใดๆ และที่ใจกลางของแก้มก้นทั้งสองข้างนั้น คือรอยจีบของรูทวารที่ปิดสนิทอยู่ มันเป็นสีชมพูคล้ำเล็กน้อยและดูย่นๆ เหมือนไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อนในชีวิต
"หูยยย... รูยังซิงอยู่เลยว่ะ" พลอยที่ชะโงกหน้าเข้ามาดูอุทานออกมา "ดูสิพวกมึง จีบแน่นเชียว"
"เดี๋ยวมันก็ไม่แน่นแล้วล่ะ" ฟ้าพูดพลางเดินอ้อมมานั่งคร่อมอยู่บนหลังส่วนล่างของเดแคลน เธอใช้เข่าสองข้างหนีบสะโพกของเขาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ดิ้นหลุด จากนั้นก็หยิบขวดเจลหล่อลื่นขวดใหญ่ออกมาจากกระเป๋า "จะเย็ดทั้งทีมันก็ต้องมีตัวช่วยหน่อย... เดี๋ยวรูฉีกหมดก็ไม่สนุกพอดี"
เธอเปิดฝาขวดแล้วเทเจลหล่อลื่นที่เย็นเฉียบและลื่นเหนียวหนืดลงไปบนร่องก้นของเดแคลนโดยตรง ของเหลวใสๆ ไหลนองลงไปกองอยู่ตรงปากทางเข้ารูตูดของเขา เดแคลนสะดุ้งเฮือกอีกครั้งเมื่อความเย็นวาบปะทะเข้ากับผิวหนังอันบอบบาง เขาเกร็งก้นขมิบรูตูดของตัวเองแน่นโดยสัญชาตญาณ พยายามจะหนีบก้นเข้าหากันเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งแปลกปลอมใดๆ ล่วงล้ำเข้าไปได้
"ขมิบเข้าไป... ขมิบให้ตายไปเลยมึง" ฟ้าหัวเราะเยาะ "กูอยากจะรู้นักว่ารูตูดของมึงมันจะสู้แรงควยปลอมของกูได้สักกี่น้ำ"
ว่าแล้วเธอก็ชโลมเจลหล่อลื่นลงบนดิลโด้ยักษ์ในมือจนมันชุ่มฉ่ำและลื่นปรื๊ดไปทั้งแท่ง เธอมองดูผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหันไปแสยะยิ้มให้กับเพื่อนร่วมทีมของเธอ "พวกมึงดูไว้นะ... นี่คือวิธีสั่งสอนผู้ชายเหี้ยๆ ที่คิดว่าตัวเองใหญ่คับฟ้า"
จากนั้น... เธอก็เริ่มกดหัวของดิลโด้ลงไปที่รอยจีบแน่นๆ ของรูตูดเดแคลน
"อื้อออออออออออออออออออออ!!!"
เสียงร้องอู้อี้ที่ดังที่สุดในชีวิตของเดแคลนดังลอดแผ่นเทปออกมา ร่างของเขากระตุกเกร็งราวกับถูกไฟฟ้าช็อต หัวของดิลโด้ที่แม้จะชโลมเจลมาอย่างดีแล้วก็ยังใหญ่เกินกว่าที่รูตูดที่ไม่เคยถูกรุกล้ำของเขาจะรับไหว มันให้ความรู้สึกเหมือนมีท่อนเหล็กร้อนๆ กำลังพยายามจะทิ่มทะลวงเข้ามาในร่างกายของเขา ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วช่องท้องน้อยจนจุกเสียดไปหมด
"แหกตูดให้กว้างกว่านี้สิวะ!" ฟ้าตะคอก เธอยังคงกดดิลโด้คาเอาไว้แค่ส่วนหัว ให้มันค่อยๆ แหวกเปิดรอยจีบที่เคยปิดสนิทนั้นออกทีละนิดๆ "แนน! แก้ม! แหกตูดมันออก!"
แนนกับแก้มรีบทำตามคำสั่งทันที พวกเธอใช้สองมือของตัวเองจับแก้มก้นแต่ละข้างของเดแคลนแล้วดึงแยกออกจากกันอย่างแรง เผยให้เห็นภาพอันน่าสยดสยองของรูทวารสีแดงก่ำที่กำลังถูกหัวดิลโด้สีชมพูค่อยๆ ดันตัวเองเข้าไป มันเหมือนกับปากแผลที่กำลังถูกถ่างออก
"อ๊า... ดีมาก" ฟ้าครางออกมาอย่างพอใจเมื่อมีทางเข้าที่กว้างขึ้น เธอกดน้ำหนักตัวลงไปอีกครั้ง คราวนี้ส่วนหัวที่บานออกของดิลโด้ก็สามารถมุดผ่านหูรูดชั้นแรกเข้าไปได้สำเร็จ
"อึ่ก! อึ่ก! อื้อออออออ!" เดแคลนส่ายหน้าไปมาอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาและน้ำมูกไหลปนเปกันไปหมด ความรู้สึกเหมือนลำไส้จะแตกเป็นเสี่ยงๆ มันทรมานเกินกว่าที่เขาจะรับไหว เขารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะท้านของดิลโด้ที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายในรูตูดของเขา มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเสียวซ่าน แต่มันคือการทรมานที่ทำให้เขารู้สึกขยะแขยงตัวเองอย่างถึงที่สุด
"เข้าไปแล้ว... เข้าไปแล้วโว้ย!" พลอยร้องเชียร์อย่างตื่นเต้น
ฟ้าไม่รอช้า เธอเริ่มขยับสะโพก โยกตัวไปข้างหน้าและข้างหลัง ดันดิลโด้ยักษ์ให้ลึกเข้าไปในรูตูดของเดแคลนมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกจังหวะที่เธอกระแทกเข้าไป ร่างของเดแคลนก็จะกระตุกเกร็งและแอ่นตัวขึ้นมารับโดยอัตโนมัติ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง "พั่บ! พั่บ! พั่บ!" ผสมกับเสียงเฉอะแฉะของเจลหล่อลื่นและเสียงครางที่ฟังไม่เป็นศัพท์ของเดแคลน มันคือซิมโฟนีแห่งความปราชัยและความอัปยศอดสู
"เป็นไงล่ะมึง! ชอบมั้ย! ชอบให้กูเย็ดตูดมึงมั้ยไอ้กัปตัน!" ฟ้าตะโกนใส่หูของเขาขณะที่เร่งจังหวะกระแทกให้เร็วและแรงขึ้น ดิลโด้ขนาดใหญ่กำลังคว้านลึกเข้าไปในช่องทางที่ไม่เคยถูกใช้งานมาก่อน มันทั้งแน่น ทั้งฟิต และตอดรัดควยปลอมของเธออย่างรุนแรงทุกครั้งที่เขาเกร็งตัวด้วยความเจ็บปวด
"ไอ้เหี้ยอเล็กซ์! มึงดูเพื่อนมึงสิ! โดนกูเย็ดจนน้ำตาแตกแล้ว!" ฟ้าหันไปเยาะเย้ยอเล็กซ์ที่นอนตัวสั่นงันงกอยู่ไม่ไกล ดวงตาของอเล็กซ์เบิกกว้างมองภาพเพื่อนรักของเขากำลังถูกผู้หญิงกระทำชำเราอย่างป่าเถื่อนด้วยความหวาดผวา เขารู้ได้ในทันทีว่าอีกไม่นานชะตากรรมเดียวกันนี้ก็จะมาถึงตัวเขา
และมันก็มาถึงเร็วกว่าที่คิด
"พวกมึงจะรอเหี้ยอะไรกันอยู่ล่ะ?" ฟ้าหันไปสั่งลูกทีมของเธอ "จับพวกมันมาขึ้นเขียงให้หมด! คืนนี้ไม่มีใครรอดไปได้แม้แต่คนเดียว! จัดการให้หนำใจพวกมึงไปเลย!"
สิ้นเสียงคำสั่งของนางพญา สาวๆ ที่เหลือก็ราวกับถูกปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมา พวกเธอพุ่งเข้าหา 'เชลย' ของตัวเองทันที
แนนตรงเข้าไปหาเบรนเดนเป็นคนแรก "ถึงคิวมึงแล้วไอ้ไข่บวม! มึงทำกูเจ็บขา มึงเตะไข่เพื่อนกู... ไม่ใช่สิ กูเตะไข่มึงเองนี่หว่า! งั้นมึงต้องโดนหนักกว่าคนอื่น!" เธอกระชากร่างของเบรนเดนให้พลิกคว่ำ จับขาสองข้างของเขาพาดขึ้นบนบ่าของเธอ ก่อนจะเทเจลราดลงไปบนรูตูดของเขาอย่างไม่เสียดาย แล้วหยิบดิลโด้อีกอันที่มีขนาดเล็กกว่าของฟ้าเล็กน้อยแต่มีสีดำสนิทขึ้นมา "กูจะเย็ดมึงให้ไข่ที่บวมๆ ของมึงน่ะ แตกคาตูดไปเลย!" ว่าแล้วเธอก็ยัดมันเข้าไปในรูตูดของเบรนเดนอย่างไม่ปรานีปราศรัย เสียงร้องโหยหวนของเบรนเดนดังแข่งกับเสียงของเดแคลนทันที
แก้มกับพลอยช่วยกันจัดการกับมิกกี้ หนุ่มอ้วนที่นอนเหมือนหมูรอเชือด "ของไอ้อ้วนนี่ต้องใช้สองอันเลยมั้ง ถึงจะรู้สึก" แก้มพูดพลางเตรียมดิลโด้ขนาดกลางสองอัน "พลอย มึงเอาอันนึง กูเอาอันนึง ยัดเข้าไปในปากมันอันนึง ตูดมันอันนึงเลยดีมะ?" แต่สุดท้ายพวกเธอก็ตัดสินใจรุมขยี้รูตูดของเขาแค่ทางเดียว โดยพลอยเป็นคนจับขาและแหกก้น ส่วนแก้มเป็นคนลงมือกระแทก ดิลโด้แทบจะจมหายเข้าไปในชั้นไขมันหนาๆ ของมิกกี้ แต่ทุกครั้งที่แก้มกระแทกเข้าไป ร่างอ้วนๆ ของเขาก็สั่นสะเทือนไปทั้งตัว
จูนกับมิ้งค์เลือกลูคัสเป็นเหยื่อ หนุ่มน้อยที่ยังร้องไห้ไม่หยุด "ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ... เดี๋ยวพี่ทำให้เบาๆ" จูนพูดเสียงหวาน แต่การกระทำกลับตรงกันข้าม เธอกับมิ้งค์ช่วยกันจับเขากดพื้น ก่อนจะใช้ดิลโด้ขนาดเล็กที่สุด ค่อยๆ สอดเข้าไปในรูตูดที่ยังบริสุทธิ์ของเขา แม้จะเล็กที่สุดแต่มันก็ยังสร้างความเจ็บปวดและอัปยศให้กับเด็กหนุ่มได้อย่างมหาศาล เขาร้องไห้จนแทบจะขาดใจตายอยู่ตรงนั้น
เหลือเพียงอเล็กซ์กับเฟร์รานที่ยังนอนรอชะตากรรมของตัวเองอย่างสิ้นหวัง แต่พวกเขาก็ไม่ต้องรอนาน เมื่อแนนที่กำลังมันส์อยู่กับการกระแทกเบรนเดน หันไปตะโกนบอกฟ้า "พี่ฟ้า! ขออีกอันดิ! มือว่าง!"
ฟ้าที่กำลังซอยสะโพกยิกๆ อยู่บนร่างของเดแคลน หันมายิ้มให้ "ในกระเป๋ายังมีอีกเยอะ! เลือกเอาตามใจชอบเลยน้อง!"
ตอนนี้ห้องพักนักกีฬากลายสภาพเป็นโรงละครแห่งความวิปลาสโดยสมบูรณ์ ชายหนุ่มหกคนที่เคยหยิ่งผยองในความเป็นชายของตัวเอง บัดนี้กำลังนอนเรียงรายให้ผู้หญิงหกคนสวมบทบาทเป็น 'ผู้ชาย' ใช้ดิลโด้สารพัดสีสันและขนาดกระหน่ำเย็ดรูตูดของพวกมันอย่างเมามันส์ เสียงหอบหายใจของหญิงสาว เสียงครางด้วยความเจ็บปวดและอัปยศของชายหนุ่ม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง พั่บๆๆๆๆ! เสียงเจลหล่อลื่นที่ดัง เฉอะ! แฉะ! คลุ้งเคล้าไปกับกลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำตา และกลิ่นแห่งความพ่ายแพ้อย่างเบ็ดเสร็จ
ฟ้าเร่งจังหวะกระแทกใส่รูตูดของเดแคลนจนถึงขีดสุด เธอโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเขาอีกครั้ง เสียงของเธอแหบพร่าด้วยแรงอารมณ์ "จำความรู้สึกนี้ไว้ให้ดีนะเดแคลน... จำไว้ว่ารูตูดของมึงเคยโดนกูเย็ดจนบานขนาดไหน... ต่อไปนี้ทุกครั้งที่มึงเห็นหน้าผู้หญิง มึงต้องนึกถึงควยปลอมของกูที่เคยทะลวงเข้าไปในตัวมึง... มึงไม่ใช่ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว... มึงมันก็แค่... กระโถนควยของกูเท่านั้น!"
สิ้นเสียงของเธอ ฟ้าก็กรีดร้องออกมาพร้อมกับกระแทกครั้งสุดท้ายอย่างสุดแรงเกิด ส่งดิลโด้เข้าไปจนสุดลำ ร่างของเดแคลนกระตุกเฮือกใหญ่ ก่อนจะแน่นิ่งไปราวกับวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้ว ดวงตาของเขาเบิกค้างมองเพดานอย่างเลื่อนลอย... เขาแตกสลายไปแล้วโดยสมบูรณ์ ทั้งร่างกายและจิตใจ... และปาร์ตี้สุดสยองนี้... ก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น...