บอสปากหมา ท้าเสียว

เสียงตะคอกของ "ภีม" ผู้จัดการฝ่ายการตลาดดังลั่นไปทั่วทั้งฟลอร์อีกครั้ง มันเป็นเรื่องปกติจนทุกคนในแผนกแทบจะชินชากันหมดแล้ว ไอ้ภีมมันเป็นพวกอีโก้สูงปรี๊ด จบจากนอก บ้านรวย หน้าตาดี แต่นิสัยกับสันดานนี่สวนทางกับโปรไฟล์โดยสิ้นเชิง ปากมันหมาเหมือนหมาวัดข้างถนน ชอบกดคนอื่นให้ต่ำลงเพื่อที่ตัวเองจะได้ดูสูงส่ง โดยเฉพาะกับพนักงานใหม่ๆ ที่ยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่ "นี่มันงานระดับเด็กฝึกงานนะเว้ย! กูจ้างมึงมาเป็นครีเอทีฟ ไม่ใช่จ้างมาทำสไลด์อนุบาลแบบนี้!" ภีมโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะของ "กันต์" พนักงานใหม่ที่เพิ่งเข้ามาได้ไม่ถึงเดือน กันต์ได้แต่ก้มหน้านิ่ง รับฟังคำด่าทอที่สาดเสียเทเสียเข้ามาไม่หยุดหย่อน ดวงตาคมภายใต้กรอบแว่นฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ยังคงสงบปากสงบคำไว้ "ผมขอโทษครับ เดี๋ยวผมจะรีบกลับไปแก้ไขให้" กันต์ตอบเสียงเรียบ "แก้ไข? กูว่าไล่ไปทำมาใหม่เลยดีกว่ามั้ง! สมองมึงนี่มีไว้คั่นหูอย่างเดียวรึไงวะ? หรือว่ามีดีแค่อย่างอื่น?" ภีมพูดพลางปรายตาลงมองต่ำไปที่เป้ากางเกงของกันต์อย่างจงใจ แสยะยิ้มเหยียดหยัน "แต่ดูก็คงจะไซส์เด็กอนุบาลเหมือนสมองมึงนั่นแหละว่ะ" คำพูดนั้นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของกันต์ขาดผึง พนักงานหนุ่มที่ดูเงียบขรึมมาตลอดเงยหน้าขึ้นสบตาเจ้านายปากดีอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างท้าทาย "ปากดีจังเลยนะครับพี่ภีม" "อะไรของมึง?" ภีมเลิกคิ้ว "ก็... ปากพี่มันเก่งเหลือเกินนี่ครับ ผมเลยไม่แน่ใจว่า 'ของ' พี่มันจะเก่งสู้ปากได้รึเปล่า" กันต์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงที่ดูจะสูงกว่าภีมอยู่เล็กน้อย บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ ทุกสายตาจับจ้องมาที่ทั้งคู่เป็นตาเดียว "มึงจะลองเหรอไอ้กันต์?" ภีมหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน มั่นใจในตัวเองเต็มเปี่ยม "ลองสิครับ" กันต์ยิ้ม "ไปวัดกันในห้องน้ำเลยเป็นไง ใครเล็กกว่า... ต้องอมให้คนชนะจนกว่าจะเสร็จ" สิ้นคำท้าทายของกันต์ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นเบาๆ ไอ้ภีมหน้าตึงไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าเด็กใหม่ที่ดูเงียบๆ จะกล้าหือกับมันถึงขนาดนี้ แต่ด้วยความมั่นหน้าและอีโก้ที่ค้ำคออยู่ มันไม่มีทางปฏิเสธแน่ "หึ... ได้! กูจะดูซิว่ามึงจะมีปัญญาทำอะไรกูได้!" ว่าแล้วภีมก็เดินกระทืบเท้าปึงปังนำไปยังห้องน้ำชายท้ายออฟฟิศ โดยมีกันต์เดินตามไปติดๆ พร้อมกับสายตาของเพื่อนร่วมงานอีกหลายคู่ที่แอบมองตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ภายในห้องน้ำที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงหยดน้ำจากก๊อกที่ปิดไม่สนิท ภีมยืนกอดอกพิงกำแพงรออย่างหงุดหงิด "เร็วๆ กูไม่มีเวลามาเล่นกับมึงทั้งวันนะ" กันต์ไม่พูดอะไร เขาเดินไปล็อคประตูห้องน้ำ ก่อนจะหันกลับมาปลดเข็มขัดแล้วรูดซิบกางเกงสแล็คของตัวเองลงช้าๆ ภีมมองด้วยสายตาดูแคลน แต่แล้วแววตานั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความตกตะลึง เมื่อสิ่งที่กันต์ควักออกมาจากกางเกงมันไม่ใช่ "ไซส์เด็กอนุบาล" อย่างที่มันเคยปรามาสไว้ แต่มันคือท่อนเอ็นมหึมาที่ทั้งใหญ่ทั้งยาวจนน่าตกใจ ลำควยสีคล้ำที่ยังไม่แข็งตัวเต็มที่ก็ยังมีขนาดใหญ่กว่าแขนของภีมด้วยซ้ำ เส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านไปทั่วลำจนดูน่ากลัว ส่วนหัวบานแดงก่ำมีน้ำเมือกใสๆ ปริ่มออกมาเล็กน้อย "ตาพี่แล้วครับ" กันต์พูดเสียงเรียบ แต่แววตาเต็มไปด้วยชัยชนะ ภีมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก ความมั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา มันลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ยอมควักของตัวเองออกมาอย่างเสียไม่ได้ ควยของภีมจริงๆ ก็ไม่ได้เล็กเลยสำหรับมาตรฐานชายไทยทั่วไป มันทั้งขาว ทั้งอวบ แข็งตัวขึ้นมาก็ยาวเกือบหกนิ้ว ซึ่งมันภูมิใจกับขนาดนี้มาตลอด แต่เมื่อมาเทียบกับท่อนควยยักษ์ของกันต์แล้ว ของมันดูเหมือนหนอนน้อยไปในทันที "ดูเหมือน... พี่จะแพ้นะครับ" กันต์ยิ้มเยาะ ขยับเข้าไปใกล้จนปลายควยของเขาแทบจะจ่ออยู่ที่ปากของภีม "ตามข้อตกลง... อ้าปากสิครับ คุณภีม" สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้ภีมหน้าชาดิก มันอยากจะปฏิเสธ อยากจะโวยวาย แต่เมื่อสบเข้ากับสายตาคมกริบที่จ้องมาอย่างกดดัน ขาของมันก็อ่อนแรงจนทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นห้องน้ำเย็นเฉียบอย่างไม่รู้ตัว กันต์ไม่รอช้า ใช้มือข้างหนึ่งจับกลุ่มผมของเจ้านายปากดีไว้แน่น ก่อนจะกดหัวของภีมให้โน้มลงมาหาท่อนเอ็นที่ตอนนี้แข็งตัวเต็มที่จนแทบจะระเบิดออกมา "อึก... อ๊อก!" ภีมเบิกตากว้างเมื่อส่วนหัวบานใหญ่โตมุดเข้ามาในปากจนเต็มกระพุ้งแก้ม นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มันต้องมาทำอะไรน่าอัปยศแบบนี้ รสชาติคาวปร่าและความคับแน่นทำให้มันแทบจะสำลอกออกมา กันต์ไม่ปรานีแม้แต่น้อย เขาเริ่มขยับสะโพกสวนเข้าออกช้าๆ เป็นจังหวะ เหมือนจะสอนให้เจ้านายจอมอวดดีได้รู้ว่าการอมควยที่ถูกต้องมันเป็นอย่างไร "อ๊อก... อื้อ... อ่อยอู (ปล่อยกู)" ภีมพยายามจะพูด แต่เสียงที่ออกมากลับอู้อี้ฟังไม่เป็นศัพท์ น้ำลายไหลย้อยออกมาตามมุมปากผสมกับน้ำเงี่ยนใสๆ ที่ไหลออกมาจากปลายควยของกันต์ "ดูดสิครับพี่ภีม ใช้ลิ้นเลียตรงหัวด้วย... แบบนั้นแหละ ดีมาก" กันต์คำรามในลำคออย่างพอใจเมื่อภีมเริ่มทำตามอย่างว่าง่าย อาจจะเพราะความกลัวหรือสัญชาตญาณเอาตัวรอดก็แล้วแต่ ลิ้นของภีมเริ่มตวัดเลียรอบๆ หัวเห็ดอย่างเก้ๆ กังๆ แต่ความอุ่นชื้นและความพยายามนั้นก็มากพอที่จะทำให้กันต์เสียวซ่านไปทั้งตัว สะโพกสอบเริ่มกระแทกสวนเข้าปากภีมแรงขึ้น รุนแรงขึ้น จนหัวของภีมสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก ลำควยใหญ่กระแทกเข้าไปจนสุดลำคอครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงเนื้อกระทบกันดัง "ตั่บ ตั่บ ตั่บ" ผสมกับเสียงครางต่ำๆ ของกันต์และเสียงสำลักของภีมดังก้องไปทั่วห้องน้ำ "อ่าห์... จะแตกแล้ว... อ้าปากกว้างๆ" กันต์กระซิบเสียงพร่า เขากดหัวภีมไว้แน่นแล้วกระแทกสวนเข้าไปอีกสองสามที ก่อนจะเกร็งตัวสุดขีด ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นจำนวนมหาศาลพุ่งทะลักเข้าไปในลำคอของภีมจนหมดทุกหยาดหยด ไอ้ภีมสำลักจนหน้าดำหน้าแดง พยายามจะกลืนของเหลวรสคาวขื่นลงคออย่างทุลักทุเล บางส่วนก็ไหลทะลักออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าและเสื้อเชิ้ตราคาแพงของมัน กันต์ถอนลำควยที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยออกจากปากที่บวมเจ่อของภีม มองดูผลงานของตัวเองอย่างสมเพชเวทนา ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น "เฮ้ย! พวกมึงทำอะไรกันอยู่ในนั้นวะ นานแล้วนะ!" เป็นเสียงของเจตกับตั้ม เพื่อนร่วมงานอีกสองคนที่คงจะทนความอยากรู้ไม่ไหว ก่อนที่ใครจะได้พูดอะไร เจตก็ใช้กุญแจสำรองที่ไปขอจากแม่บ้านไขประตูเข้ามา ภาพที่เห็นทำให้ทั้งสองคนอ้าปากค้าง ไอ้ภีม เจ้านายที่พวกเขาทั้งเกลียดทั้งกลัวกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำขาวๆ ส่วนไอ้กันต์ยืนค้ำหัวอยู่ด้วยท่าทีของผู้ชนะ เจตกับตั้มมองหน้ากัน แววตาที่เคยหวาดกลัวเปลี่ยนเป็นความสะใจและหื่นกระหายในชั่วพริบตา "โห... พี่ภีม บริการถึงใจขนาดนี้เลยเหรอครับ" ตั้มพูดพลางแสยะยิ้ม เดินเข้ามาลูบหัวภีมเบาๆ "สงสัยจะติดใจ... งั้นของผมด้วยคนสิครับ ปากพี่คงยังว่างอยู่ใช่มั้ย?" พูดจบตั้มก็รูดซิบกางเกง ควักลำควยขนาดกำลังดีของตัวเองออกมาจ่อปากภีมที่ยังคงช็อกตาค้างอยู่ ไอ้ภีมส่ายหน้าพยายามจะหนี แต่เจตก็เข้ามาล็อคแขนมันไว้จากด้านหลัง "อย่าเล่นตัวสิครับพี่ภีมไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ถือว่าช่วยๆ น้องๆ หน่อย" แล้วนรกที่แท้จริงของภีมก็เริ่มต้นขึ้น ตั้มยัดควยของเขาเข้าปากภีมอย่างไม่รอช้า ในขณะที่เจตก็ควักของตัวเองออกมาแล้วจับหน้าภีมให้หันไปเลียให้บ้าง กันต์ที่ยืนดูอยู่ก็หัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เริ่มทยอยกันเข้ามาในห้องน้ำทีละคนสองคน ทุกคนต่างมีแววตาเดียวกัน คือแววตาของคนที่พร้อมจะแก้แค้นและเอาคืนเจ้านายปากหมาคนนี้ให้สาสม จากควยเดียว กลายเป็นสอง... สาม... สี่... ไอ้ภีมถูกบังคับให้เป็นกระโถนรองรับอารมณ์ของลูกน้องที่มันเคยข่มเหง ปากของมันถูกยัดเยียดด้วยลำควยหลากหลายขนาดไม่หยุดหย่อน บางคนก็กระแทกอย่างรุนแรง บางคนก็ค่อยๆ บดขยี้ให้มันใช้ลิ้นปรนเปรอจนพอใจ เสียงครวญครางอย่างสุขสมของเหล่าพนักงานดังระงมสวนทางกับเสียงร้องครางอย่างน่าสมเพชของภีมที่จมหายไปกับท่อนควยที่ผลัดกันยัดทะลวงเข้ามาไม่ขาดสาย วันนี้... และอาจจะตลอดไป ไอ้ภีมคงไม่ได้เป็น "เจ้านาย" อีกแล้ว มันได้กลายเป็นเพียงทาสรองรับน้ำกามส่วนรวมของออฟฟิศไปโดยสมบูรณ์