คำท้าคืนปัจฉิม

เสียงกีตาร์โปร่งๆ เพลงซึ้งๆ เกี่ยวกับเพื่อนปนเสียงหัวเราะคิกคักดังแว่วมาตามลมเย็นๆ ของคืนสุดท้ายในค่ายปัจฉิม ม.6 ที่เขาใหญ่ ผมกับเพื่อนอีกสามสี่คนแยกตัวออกมาจากกองไฟใหญ่ มาตั้งวงเล็กๆ ของพวกเราที่ระเบียงบ้านพัก วงเหล้าขาวผสมสไปรท์ราคาถูกที่แอบลักลอบขนกันเข้ามา กิจกรรมไร้สาระตามประสาเด็กผู้ชายที่กำลังจะก้าวพ้นวัยเรียนไปเผชิญโลกของผู้ใหญ่ อีกไม่กี่เดือนเราก็จะแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง คืนนี้เลยต้องเอาให้สุด "สัส... อีกแป๊บเดียวก็ต้องไปแล้วเหรอวะ ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย" ไอ้เจมส์ เพื่อนตัวโจ๊กประจำกลุ่มพูดขึ้น ทำลายความเงียบ มันกระดกเหล้าในแก้วพลาสติกอึกใหญ่จนหมดแล้วโยนทิ้งไปข้างๆ "เออแม่ง... ใจหายสัสๆ" ไอ้เฟิร์สเสริม ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย บรรยากาศเริ่มกลับมาซึมอีกครั้ง ผมเองก็รู้สึกโหวงๆ ในใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ในความใจหายนั้น สายตาผมกลับเผลอเหลือบไปมองคนที่นั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ... 'คิน' ไอ้คินมันเป็นเหมือนดาวของรุ่น หน้าตาหล่อลูกครึ่ง สูงยาวเข่าดี เป็นนักกีฬาโรงเรียน แถมยังเรียนเก่งชิบหาย เรียกว่าเพอร์เฟกต์จนน่าหมั่นไส้ แต่ใครๆ ก็รักมัน เพราะมันนิสัยดี ไม่ถือตัว เป็นกันเองกับทุกคน รวมถึงผมด้วย... ไอ้เด็กเรียนเงียบๆ ที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร แต่ผมกับคินเราดันอยู่กลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่ ม.4 เลยสนิทกันในระดับหนึ่ง แต่สำหรับผมแล้ว ความรู้สึกที่มียให้มัน... มันเกินคำว่าเพื่อนไปไกลแล้วว่ะ "เห้ยๆ พวกมึง อย่าเศร้าดิวะ คืนสุดท้ายแล้ว มาทำอะไรสนุกๆ กันดีกว่า!" ไอ้เจมส์ตะโกนขึ้นอีกครั้ง "เล่น Truth or Dare กัน!" ข้อเสนอของมันเหมือนระเบิดที่จุดชนวนความคึกคะนองขึ้นมาอีกรอบ ทุกคนเฮลั่น ไอ้เจมส์คว้าขวดเหล้าเปล่ามาวางกลางวง "เอาล่ะนะ... หมุน!" ปากขวดหมุนติ้วๆ เสียงพลาสติกเสียดสีกับพื้นไม้เก่าๆ ก่อนจะค่อยๆ ช้าลง... แล้วหยุดที่... ผม! เชี่ยเอ๊ย! ดวงซวยอะไรของกูวะเนี่ย ผมกลืนน้ำลายเอื๊อก ใจเต้นตึกตัก ไอ้เจมส์ยิ้มเจ้าเล่ห์ "เอาล่ะ... ไอนัท มึงจะเลือก Truth หรือ Dare?" "Truth" ผมตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด เล่นเซฟไว้ก่อนโว้ย "สัส ป๊อดว่ะ... อ่ะๆ Truth ก็ได้ งั้นกูถาม... ในกลุ่มเราเนี่ย มึงแอบชอบใครอยู่ปะ?" คำถามของมันเหมือนค้อนปอนด์ทุบกลางอก ผมรู้สึกเลือดทั้งตัววิ่งพล่านขึ้นมาที่หน้าจนร้อนฉ่า หันไปมองหน้าไอ้คินแว๊บนึง เห็นมันมองมาที่ผมด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็นเหมือนกัน... ชิบหายแล้วกู จะตอบยังไงวะเนี่ย "เอ่อ... คือ..." ผมอ้ำอึ้ง "อ่า... ตอบไม่ได้ล่ะสิ งั้นเปลี่ยนเป็น Dare!" ไอ้เจมส์ไม่รอให้ผมปฏิเสธ มันแสยะยิ้มกว้าง "กูท้าให้มึง... เข้าไปอยู่ในห้องน้ำกับไอ้คินสองคน... เจ็ดนาที!" สิ้นเสียงของมัน ทุกคนก็โห่ร้องแซวกันลั่นห้อง ผมหน้าชาดิก หูอื้อไปหมด ไอ้บ้าเอ๊ย! นี่มัน dare บ้าอะไรวะเนี่ย ผมเหลือบไปมองคินอีกครั้ง เห็นมันเลิกคิ้วนิดๆ มุมปากยกยิ้มเหมือนสนุกไปด้วย ก่อนที่มันจะลุกขึ้นยืนแล้วพูดเสียงเรียบๆ แต่ทำเอาใจผมแทบหยุดเต้น "มาดิ... เจ็ดนาทีเอง" คินเดินนำผมไปที่ห้องน้ำแคบๆ ในบ้านพัก พอเราสองคนเข้าไปข้างในแล้วปิดประตู ความอึดอัดก็เข้าครอบงำทันที มันเป็นห้องน้ำเล็กๆ ที่มีแค่โถส้วมกับฝักบัว ยืนสองคนก็แทบจะเบียดกันอยู่แล้ว แสงไฟสลัวๆ จากหลอดไฟสีส้มดวงเล็กบนเพดานยิ่งทำให้บรรยากาศมันแปลกๆ พิกล ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังจนกลัวว่าคินจะได้ยิน "..." "..." ความเงียบที่น่าอึดอัดดำเนินไปเกือบนาที ผมไม่กล้าสบตาคิน ได้แต่ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเอง จนกระทั่งคินเป็นฝ่ายขยับตัว เขาขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นอกแกร่งของเขาแทบจะชิดกับหน้าผม ผมได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับกลิ่นตัวผู้ชายหอมๆ ของเขา... กลิ่นที่ผมคุ้นเคยและแอบสูดดมมันเงียบๆ มาตลอด "เมื่อกี้... ที่ไอ้เจมส์มันถาม..." คินพูดขึ้นเบาๆ เสียงทุ้มๆ ของเขาดังก้องอยู่ในห้องน้ำแคบๆ "...มึงจะตอบว่าใครวะ" ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาตรงๆ แสงไฟสีส้มสลัวๆ ตกกระทบลงบนใบหน้าคมคายของคิน ทำให้ผมเห็นแววตาที่กำลังจ้องมองผมอยู่นั้น... มันไม่ได้มีแววล้อเล่นเหมือนตอนอยู่ข้างนอกเลยสักนิด หัวใจผมเต้นรัวเหมือนจะหลุดออกมานอกอก ในหัวมันขาวโพลนไปหมด แต่ปากมันกลับขยับไปเอง "มึง..." ผมเปล่งเสียงออกมาได้แค่นั้น คอคอมันแห้งผากไปหมด "..." คินยังคงนิ่งรอคำตอบ สายตาของเขากดดันจนผมแทบหายใจไม่ออก "ก็มึงไง..." ผมพูดออกมาในที่สุด เสียงเบาหวิวราวกับกระซิบ "คนที่กูชอบ... ก็คือมึง" สิ้นคำสารภาพของผม โลกทั้งใบก็พลันเงียบสงัด ผมหลับตาปี๋ ไม่กล้ารับรู้ปฏิกิริยาของคนตรงหน้า กูทำบ้าอะไรลงไปวะเนี่ย ความสัมพันธ์เพื่อนที่เรามีมันต้องพังทลายลงเพราะคำพูดโง่ๆ ของกูในคืนนี้แน่ๆ แต่แทนที่จะเป็นความเงียบหรือคำพูดตัดรอน ผมกลับรู้สึกถึงปลายนิ้วเย็นๆ ที่แตะลงบนแก้มของผมอย่างแผ่วเบา ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ภาพที่เห็นคือคินที่ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิมอีก... ใกล้จนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา "กูรู้" เสียงทุ้มของคินดังขึ้นข้างหู "แล้วก็รอ... ให้มึงพูดคำนี้อยู่เหมือนกัน" ยังไม่ทันที่ผมจะได้ประมวลผลความหมายของประโยคนั้น ริมฝีปากนุ่มของคินก็ทาบทับลงมาบนริมฝีปากของผม มันไม่ใช่การจูบที่ร้อนแรงหรือเรียกร้อง แต่เป็นจูบที่อ่อนโยนและนุ่มนวล เหมือนการยืนยันคำพูดเมื่อครู่ของเขา ผมตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายและจูบตอบเขากลับไปอย่างเก้ๆ กังๆ มือของคินข้างหนึ่งเลื่อนจากแก้มมาประคองท้ายทอยของผมไว้ ส่วนอีกข้างก็โอบรอบเอวผม ดึงให้เราแนบชิดกันมากขึ้นจนไม่มีช่องว่าง ท่ามกลางกลิ่นเหล้าสไปรท์จางๆ และเสียงหัวเราะจากวงเพื่อนที่ดังแว่วเข้ามา ในห้องน้ำแคบๆ แห่งนี้กลับมีเพียงเราสองคน *ก๊อกๆๆ!* "เห้ยยย พวกมึง! ครบเจ็ดนาทีแล้วเว้ย! ทำอะไรกันอยู่ ออกมาได้แล้ว!" เสียงไอ้เจมส์ที่ตะโกนอยู่หน้าประตูดังขึ้นมาเหมือนเสียงระเบิด ทำให้เราสองคนผละออกจากกันทันที ผมกับคินมองหน้ากันด้วยความตกใจ หน้าผมร้อนเห่อจนแทบจะสุก คินยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ เป็นเชิงบอกให้ผมเงียบ ก่อนจะขยิบตาให้หนึ่งที รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "เออๆ จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ!" คินตะโกนตอบกลับไป เขาหันมามองผมอีกครั้ง จัดปกเสื้อให้เข้าที่ แล้วพูดด้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "เรื่องของเรา... เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ" แล้วคินก็เปิดประตูเดินออกไป ทิ้งให้ผมยืนหัวใจเต้นระรัวอยู่คนเดียวในห้องน้ำ เจ็ดนาทีในสวรรค์... ไม่สิ เจ็ดนาทีที่เปลี่ยนโลกทั้งใบของผม คืนปัจฉิมที่เคยคิดว่าจะเป็นคืนแห่งการจากลา อาจจะกลายเป็นคืนแห่งการเริ่มต้นอะไรบางอย่างที่ผมไม่เคยคาดฝันมาก่อนเลยก็ได้