เกมอัปยศ ของท่านผู้นำ

เสียงประกาศข่าวด่วนแทรกทุกช่องโทรทัศน์ทำเอาคนทั้งประเทศใจหายวาบ ภาพของเจ้าหญิงองค์น้อยถูกฉายขึ้นจอพร้อมกับคลิปเสียงดัดแปลงจากผู้ก่อการร้าย ข้อเรียกร้องของมันบ้าคลั่งและวิปริตเกินกว่าใครจะจินตนาการถึง มันไม่ได้ต้องการเงินทองหรืออำนาจทางการเมือง แต่มันต้องการความอัปยศอดสูของสัญลักษณ์แห่งชาติที่คนไทยรักยิ่งกว่าชีวิต...ท่านนายกรัฐมนตรี ภาคิน

ท่านภาคิน นายกหุ่นแด๊ดดี้วัยสี่สิบปลายๆ ที่ยังหล่อล่ำสมาร์ท เจ้าของรอยยิ้มอบอุ่นที่ครองใจประชาชนทั้งประเทศ บัดนี้ต้องตกเป็นเครื่องสังเวยในเกมวิปริต ข้อเรียกร้องคือการถ่ายทอดสดให้คนทั้งประเทศได้ดูท่านนายกฯ ผู้เป็นที่รัก ถูกคณะรัฐมนตรีของพระองค์เอง "รุมเย็ด" เพื่อแลกกับอิสรภาพของเจ้าหญิง

ห้องสีงาช้างในตึกไทยคู่ฟ้าที่เคยใช้รับแขกบ้านแขกเมือง ถูกดัดแปลงเป็นสตูดิโอนรกเฉพาะกิจ กล้องถ่ายทอดสดหลายตัวถูกติดตั้งในทุกมุมเพื่อจับภาพทุกรายละเอียด แสงไฟสว่างจ้าสาดส่องลงมาที่กลางห้อง บนโต๊ะประชุมไม้มะค่าตัวยาวที่เคยใช้วางเอกสารสำคัญของชาติ บัดนี้มีเพียงร่างของท่านนายกฯ ภาคินที่นอนเปลือยเปล่าอยู่บนนั้น ชุดสูทสีน้ำเงินเข้มอันทรงเกียรติถูกถอดกองไว้ที่มุมห้อง เหลือเพียงร่างกายกำยำที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี กล้ามเนื้อหน้าท้องยังพอมีร่องรอยให้เห็นแม้จะถูกไขมันตามวัยเคลือบไว้บางๆ ขนหน้าอกดำขลับขึ้นเป็นแผงรับกับเส้นผมที่เริ่มมีสีเงินแซมประปราย ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มเสมอ บัดนี้ซีดเผือด แววตาเต็มไปด้วยความสับสนระหว่างหน้าที่ ความอัปยศ และความกลัว

เหล่าคณะรัฐมนตรีทยอยเดินเข้ามาในห้อง แต่ละคนมีสีหน้าแตกต่างกันไป ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ชายร่างใหญ่ในวัยห้าสิบกว่า ก้าวเข้ามาด้วยสายตาแข็งกร้าวราวกับนักล่าเจอเหยื่อ เป้ากางเกงของเขาตุงนูนออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง ตรงกันข้ามกับท่านรัฐมนตรีคลังที่ดูแก่กว่าใครเพื่อน ซึ่งพยายามหลบสายตาท่านนายกฯ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองเมื่อมองไปยังท่อนควยขนาดมาตรฐานชายไทยที่ยังอ่อนตัวซุกซ่อนอยู่ในดงหมอยดำหนาของท่านภาคิน คนอื่นๆ ก็มีทั้งที่ดูตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ และคนที่ดูเหมือนจะทำไปตามหน้าที่ แต่ในแววตาของทุกคนมีความหื่นกระหายซ่อนอยู่ลึกๆ พวกเขารู้ดีว่านี่เป็นโอกาสเดียวในชีวิตที่จะได้ลิ้มลองและย่ำยีร่างกายของบุรุษผู้มีอำนาจสูงสุดในแผ่นดิน

"เริ่มได้แล้ว" เสียงของผู้กำกับการถ่ายทอดสดดังขึ้นจากลำโพงที่มุมห้อง "เวลาของเรามีจำกัด"

สิ้นเสียงนั้น รัฐมนตรีกลาโหมก็ไม่รอช้า เขาเดินตรงเข้าไปหาท่านนายกฯ ที่นอนนิ่งตัวแข็งทื่ออยู่บนโต๊ะ มือหยาบกร้านของเขาเอื้อมไปกอบกุมท่อนเอ็นที่ยังหลับใหลของท่านภาคินแล้วเริ่มขยับชักรูดเบาๆ "เพื่อชาติครับท่าน" เขากระซิบข้างหู แต่แววตานั้นไม่มีความเคารพหลงเหลืออยู่เลย ท่านภาคินสะดุ้งเฮือก หลับตาปี๋ พยายามข่มกลั้นความรู้สึกประหลาดที่แล่นพล่านขึ้นมา ความอัปยศมันจุกอยู่ที่อก แต่การกระตุ้นที่จุดยุทธศาสตร์ของร่างกายมันก็ทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ ควยของท่านนายกฯ ที่เคยอ่อนปวกเปียกค่อยๆ แข็งขืนขึ้นมาในอุ้งมือของชายอีกคนอย่างช้าๆ มันค่อยๆ พองตัว ขยายขนาดจนคับแน่นเต็มฝ่ามือหยาบๆ นั้น

รัฐมนตรีคนอื่นๆ เริ่มขยับเข้ามาล้อมโต๊ะเหมือนฝูงหมาป่า รัฐมนตรีคมนาคมคุกเข่าลงที่ปลายโต๊ะ จัดแจงอ้าขาของท่านนายกฯ ออกกว้าง เผยให้เห็นรูตูดสีคล้ำที่ขมิบเกร็งแน่นอยู่ท่ามกลางแก้มก้นแน่นตึง เขาใช้นิ้วโป้งกดนวดคลึงเบาๆ รอบปากทางสวาทนั้น ในขณะที่รัฐมนตรีคลังก็โน้มตัวลงมา ประกบปากดูดเลียยอดอกสีเข้มของท่านนายกฯ อย่างตะกละตะกลาม ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียจนหัวนมแข็งเป็นไต ท่านภาคินบิดตัวเร่า พยายามจะหดขาหนี แต่ก็ถูกจับล็อกไว้แน่น เสียงครางประท้วงเล็ดลอดออกมาจากลำคออย่างไม่อาจห้ามปราม