กรงขังดับความหวัง

ควันสีเขียวขุ่นลอยอวลอยู่ในห้องโลหะแคบๆ แสงจากหินคริปโตไนต์ที่ฝังอยู่ตามผนังอาบร่างกำยำที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งจนอ่อนยวบยาบ ซูเปอร์แมนนอนราบบนแท่นเหล็กเย็นเฉียบ ข้อมือข้อเท้าถูกตรึงด้วยกุญแจที่สกัดจากโลหะดาวบ้านเกิดของเขาเอง พลังมหาศาลที่เคยเคลื่อนภูเขาได้ บัดนี้เหือดหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงร่างกายของชายฉกรรจ์ผิวสีแทนเข้มที่หายใจหอบกระเส่า กล้ามเนื้อทุกมัดที่เคยขึงตึงด้วยพละกำลัง ตอนนี้กลับสั่นระริกด้วยความอ่อนแอ ผิวที่กร้านแดดจากการใช้ชีวิตในไร่นาที่แคนซัสและจากการบินทะยานเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ บัดนี้ซีดลงเล็กน้อย تحتแสงสีเขียวมรกตที่ดูดกลืนพลังชีวิตของเขาไปทุกวินาที ดวงตาสีฟ้าที่เคยเปี่ยมด้วยความหวังและความเมตตา ตอนนี้หรี่ปรืออย่างอิดโรย บนใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเกลี้ยงเกลา มีไรหนวดเคราสีดำสนิทขึ้นเป็นตอแข็งๆ รอบริมฝีปากและตามแนวกราม ผมสั้นสีดำขลับชื้นเหงื่อแนบไปกับหน้าผาก แต่สิ่งที่น่าอัปยศที่สุดคือผ้าสีดำผืนหนาที่ถูกมัดคาดปากของเขาไว้แน่นจนพูดไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงครางประท้วงในลำคอ

ประตูเหล็กเลื่อนเปิดออกพร้อมกับเสียงเสียดสีบาดหู ชายสองคนในชุดป้องกันรังสีเต็มยศเดินเข้ามา พวกมันไม่พูดอะไรสักคำ คนหนึ่งถือกระเป๋าเครื่องมือ อีกคนถือถาดที่มีอุปกรณ์หลายอย่างวางอยู่ ซูเปอร์แมนพยายามดิ้นรน แต่โซ่ตรวนคริปโตไนต์ก็ส่งคลื่นความเจ็บปวดแล่นปราดเข้าสู่ร่าง ทำให้กล้ามเนื้อของเขากระตุกเกร็งอย่างทรมาน ชายคนแรกเปิดกระเป๋า หยิบเอากรรไกรตัดผมไฟฟ้าออกมา เสียงมอเตอร์ดังหึ่งๆ ก้องอยู่ในห้องที่เงียบสงัด มันแสยะยิ้มภายใต้หน้ากากใส ก่อนจะกดหัวของบุรุษเหล็กลงกับแท่นแล้วเริ่มลงมือ ใบมีดเย็นเฉียบจรดลงบนท้ายทอย ไถลผ่านเส้นผมสีดำขลับอย่างไม่ปรานี ปอยผมร่วงกราวลงบนพื้นเหล็ก จากท้ายทoyไล่ขึ้นไปจนถึงกลางกระหม่อม เปิดให้เห็นหนังศีรษะขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ใต้เรือนผมดกดำมาตลอดชีวิต พวกมันไถซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างใจเย็น จนกระทั่งหัวทั้งหัวของเขากลายเป็นทรงกลมเกลี้ยงเกลา สะท้อนแสงสีเขียววิบวับเหมือนลูกแก้ว ความอัปยศแล่นริ้วเข้าจับขั้วหัวใจ เขารู้สึกเปลือยเปล่าและไร้ที่พึ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทำใจกับสภาพใหม่ ชายอีกคนก็เดินเข้ามาพร้อมกับถาดในมือ มันมีกระป๋องโฟมโกนหนวด มีดโกนแบบด้ามจับยาว และผ้าขนหนูผืนเล็กๆ วางอยู่ พวกมันบีบโฟมสีขาวฟูฟ่องเต็มฝ่ามือ แล้วป้ายลงบนใบหน้าของเขาอย่างหยาบกระด้าง โฟมเย็นๆ ปกคลุมตอหนวดเคราที่คาง กราม และเหนือริมฝีปาก กลิ่นเมนทอลฉุนกึกแทรกเข้ามาในโพรงจมูก จากนั้นใบมีดคมกริบก็เริ่มทำงาน มันค่อยๆ ขูดลากไปตามแนวกรามอย่างช้าๆ ขจัดตอหนวดสีดำออกไปพร้อมกับฟองโฟม เผยให้เห็นผิวเกลี้ยงเกลาที่อยู่ข้างใต้ พวกมันทำอย่างพิถีพิถันราวกับกำลังปอกผลไม้ ลากมีดโกนซ้ำๆ จนแน่ใจว่าไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียวหลงเหลืออยู่ จากนั้นความเย็นยะเยือกของใบมีดก็ทาบลงบนคิ้วของเขา ซูเปอร์แมนเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก พยายามส่ายหัวหนี แต่ก็ถูกกดไว้แน่น ใบมีดคมกริบลากผ่านแนวคิ้วดกดำของเขาอย่างเลือดเย็น ขนคิ้วที่เคยขมวดเข้าหากันอย่างมุ่งมั่น บัดนี้ร่วงหล่นหายไป เหลือเพียงแนวเนื้อเรียบๆ เหนือดวงตา ทำให้ใบหน้าของเขาดูแปลกประหลาดราวกับมนุษย์ต่างดาวโดยสมบูรณ์ จอนผมที่เคยเป็นเส้นขอบของใบหน้าก็ถูกขูดออกไปเช่นกัน ตอนนี้ใบหน้าของเขาไร้ซึ่งเส้นขนใดๆ ทั้งสิ้น มันเกลี้ยงเกลาจนน่าขนลุก ดูอ่อนเยาว์ลง แต่ในขณะเดียวกันก็ดูไร้ตัวตนและว่างเปล่า

เมื่อการแปลงโฉมภายนอกเสร็จสิ้น การทรมานขั้นต่อไปก็เริ่มต้นขึ้น พวกมันปลดโซ่ตรวนออกชั่วครู่ ลากร่างที่อ่อนปวกเปียกของเขาไปยังมุมหนึ่งของห้อง ที่นั่นมีแท่นอีกอันหนึ่งตั้งอยู่ แต่แท่นนี้ไม่ได้ทำจากเหล็กเย็นๆ มันคือแท่นกระจกใสที่เบื้องล่างมีหลอดไฟสีแดงฉานติดตั้งอยู่เป็นแผง ชายในชุดป้องกันเทของเหลวหนืดๆ กลิ่นหอมประหลาดลงบนตัวเขา มันคือน้ำมันสำหรับอาบแดด พวกมันชโลมน้ำมันไปทั่วทั้งร่างกำยำอย่างไม่บันยะบันยัง ตั้งแต่แผ่นอกกว้างที่เคยมีสัญลักษณ์แห่งความหวังประดับอยู่ บัดนี้เหลือเพียงผิวเนียนเปล่าเปลือย ลูบไล้ลงมาตามลอนกล้ามท้องแข็งเป็นกระดานที่บัดนี้อ่อนนุ่มลงเล็กน้อยเพราะความอ่อนแอ ไล้ไปตามแผ่นหลังกว้าง ต้นขาใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม และบั้นท้ายกลมกลึงที่สั่นน้อยๆ จากความอัปยศอดสู น้ำมันเหนียวเหนอะหนะเคลือบผิวสีแทนของเขาจนขึ้นเงาวับทุกตารางนิ้ว ขับเน้นทุกส่วนโค้งส่วนเว้าของร่างกายที่สมบูรณ์แบบให้เด่นชัดขึ้นภายใต้แสงไฟสีเขียว จากนั้นพวกมันก็จับเขานอนคว่ำหน้าลงบนแท่นกระจก ตรึงข้อมือข้อเท้าไว้อีกครั้ง แล้วกดสวิตช์ แสงสีแดงเจิดจ้าจากเบื้องล่างสาดส่องขึ้นมา ความร้อนระอุแผ่ซ่านทะลุผ่านแผ่นกระจกเข้าสู่แผ่นหลังที่ชุ่มด้วยน้ำมันของเขาในทันที