กรอบเลนส์กับเสียงหอบหายใจ

เสียงชัตเตอร์จากกล้องไลก้าตัวท็อปดังรัวเป็นจังหวะ แฟลชสาดแสงกระทบผิวสีแทนเข้มที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจำลองของ ‘เก่ง’ นักฟุตบอลดาวรุ่งหน้าหล่อที่กำลังยืนเกร็งอยู่หน้าฉากแบคดรอปสีเทาเข้ม ร่างกายกำยำท่อนบนเปลือยเปล่า อวดมัดกล้ามเนื้อหน้าอกแน่นๆ และซิกซ์แพ็กเรียงสวยแบบคนออกกำลังกายหนัก ท่อนล่างสวมเพียงกางเกงกีฬาขาสั้นกุดที่รัดรึงต้นขาใหญ่ล่ำ

“เก่ง ทำตัวสบายๆ หน่อย ดึงหน้าอีกนิด เออ แบบนั้นแหละ” ‘ใหญ่’ ช่างภาพหนุ่มใหญ่เจ้าของสตูดิโอเอ่ยปากสั่ง พลางปรับโฟกัสเลนส์ สายตาคมกริบของเขาไม่ได้มองแค่คอมโพสของภาพ แต่มองทะลุไปถึงเป้ากางเกงที่นูนตุงขึ้นมานิดๆ ตามสรีระของชายหนุ่มวัยกลัดมัน

“ผม... ผมไม่ค่อยชินว่ะพี่ใหญ่ ปกติถ่ายแต่ชุดบอลเต็มยศ” เก่งตอบเสียงสั่นนิดๆ ยกมือขึ้นเกาหลังคอด้วยความประหม่า

ใหญ่ลดกล้องลง กระตุกยิ้มมุมปาก เขาจับทางไอ้เด็กนี่ได้ตั้งแต่ตอนแคสติ้งแล้ว หน้าหล่อ หุ่นแซ่บ แต่ใสซื่อ ไม่ทันเหลี่ยมคนในวงการ “พักเบรกก่อนแล้วกัน บอย มึงไปหยิบเบียร์เย็นๆ ในตู้มาให้เก่งกระป๋องดิ๊ จะได้รีแลกซ์”

‘บอย’ ผู้ช่วยช่างภาพหน้าตี๋ร่างบางที่ยืนถือแผ่นรีเฟล็กซ์อยู่รีบพยักหน้ารับคำ เขารู้งานดี เดินหายไปหลังฉากครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาพร้อมเบียร์กระป๋องที่เปิดฝาแล้ว ยื่นให้เก่งพร้อมรอยยิ้มมีเลศนัย

เก่งรับมาดื่มอึกใหญ่ด้วยความกระหาย ความเย็นซ่าไหลลงคอช่วยให้สดชื่นขึ้น หารู้ไม่ว่าในเบียร์กระป๋องนั้น ใหญ่ได้สั่งให้บอยผสม ‘ของดี’ ลงไปเรียบร้อยแล้ว ยาสั่งเสียวเกรดพรีเมียมที่ไร้สีไร้กลิ่น แต่ออกฤทธิ์รุนแรงจนช้างสารยังล้ม

ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ยาเริ่มทำงาน เก่งรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ไม่ใช่ความร้อนจากไฟสตูดิโอ แต่มันมาจากข้างใน เลือดสูบฉีดแรงผิดปกติ หัวใจเต้นตึกตัก ลมหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ยอดอกสีเข้มของเขาแข็งเป็นไตชูชันขึ้นมาท้าทายแสงไฟ

“เป็นไง ร้อนเหรอวะ หน้าแดงเชียว” ใหญ่แกล้งถาม พลางยกกล้องขึ้นเล็งอีกครั้ง

“มัน... ร้อนๆ หนาวๆ ไงไม่รู้พี่ แล้วก็...” เก่งกัดริมฝีปากตัวเอง ก้มมองเป้ากางเกงที่ตอนนี้มันไม่ได้แค่นูนธรรมดา แต่มันโป่งพองจนดันเนื้อผ้าออกมาชัดเจน ท่อนเอ็นที่ซ่อนอยู่ข้างในกำลังแข็งขืนเต็มที่ ปลายหัวหยักถูไถไปกับตะเข็บกางเกงจนเขารู้สึกเสียวซ่านไปถึงไข่สันหลัง