
ทหารซ่อนรัก
เสียงพัดลมเพดานดังหวือๆ แข่งกับเสียงจั๊กจั่นที่ร้องระงมอยู่ข้างนอกบ้าน อากาศตอนบ่ายของหน้าร้อนมันอบอ้าวชวนให้เนื้อตัวเหนียวเหนอะหนะไปหมด ผมนั่งอยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้านของพี่ทิน มองแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของแกที่กำลังวิดพื้นโชว์อยู่บนพื้นปูนหยาบๆ พี่ทินเพิ่งได้พักกลับจากค่ายทหารที่ใต้ ผิวแกคล้ำแดดลงไปเยอะ แต่กลับยิ่งขับให้ร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักดูแข็งแกร่งกำยำน่าขย้ำมากขึ้นเป็นกอง เหงื่อเม็ดเป้งๆ ไหลย้อยลงมาตามร่องหลัง ตามไรผมที่ท้ายทอย เสื้อกล้ามสีขาวบางเฉียบเปียกชุ่มจนแนบเนื้อ เห็นยอดอกสีเข้มที่แข็งเป็นไตอยู่ข้างในอย่างชัดเจน ทุกครั้งที่แกดันตัวขึ้น กล้ามแขนกับกล้ามอกก็ขยายตัวจนแทบปริ ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รู้สึกว่าในกางเกงขาสั้นของตัวเองมันเริ่มจะคับตึงขึ้นมาซะเฉยๆ ความลับระหว่างผมกับพี่ทินมันเริ่มขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่แกยังเป็นแค่นักเรียนนายร้อยกลับมาพักบ้าน ผมที่ยังเป็นเด็กมัธยมปลายได้แต่แอบมองแอบชอบ แต่ใครจะไปคิดว่าสายตาที่ผมส่งไปให้มันจะไปจุดไฟบางอย่างในตัวแกเข้า คืนนั้นเป็นคืนแรกที่ผมได้รู้ว่าภายใต้เครื่องแบบที่ดูน่าเกรงขามนั้นซ่อนความเร่าร้อนดิบเถื่อนเอาไว้ขนาดไหน และตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่แกได้พักกลับบ้าน มันก็เหมือนเป็นสวรรค์ของผมดีๆ นี่เอง
"มองอะไรไอ้ตัวเล็ก นั่งน้ำลายยืดเชียว" พี่ทินพูดขึ้นพลางลุกขึ้นยืน ใช้หลังมือปาดเหงื่อที่หน้าผาก แกเดินตรงมาที่แคร่แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผม กลิ่นเหงื่อเค็มๆ กับกลิ่นตัวผู้ชายที่คุ้นเคยลอยมาปะทะจมูกเต็มๆ มันเป็นกลิ่นที่ทำให้ผมใจสั่นและมีอารมณ์ได้เสมอ "คิดถึงพี่เหรอ" แกหันมายิ้มมุมปาก สายตาคมกล้าที่จ้องมามันเหมือนจะทะลุทะลวงเสื้อผ้าผมเข้าไปข้างใน ผมพยักหน้าหงึกๆ ไม่กล้าสบตาตรงๆ ได้แต่ก้มหน้ามองเป้ากางเกงทหารลายพรางของแกที่ตอนนี้มันตุงนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แค่ได้นั่งใกล้ๆ กันแบบนี้ ท่อนควยของผมมันก็แข็งโด่สู้ขึ้นมาจนปวดหนึบไปหมดแล้ว พี่ทินหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนที่มือใหญ่ๆ หยาบกร้านของแกจะเอื้อมมาลูบที่ต้นขาของผม แล้วค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นมาอย่างช้าๆ จงใจให้ปลายนิ้วเฉียดผ่านเป้ากางเกงที่โป่งพองของผมไปมา "แข็งเร็วจริงนะมึง ของพี่ก็ไม่ต่างกันหรอกว่ะ" แกกระซิบเสียงพร่าข้างหู ก่อนจะจับมือผมไปวางทาบลงบนความแข็งแกร่งที่ดุนดันอยู่ใต้เนื้อผ้าหนาๆ "อยากช่วยพี่เอามันออกไปจากกางเกงตัวนี้ไหม" คำถามของแกมันเหมือนเป็นคำสั่งที่ผมไม่มีวันปฏิเสธ ผมเงยหน้าขึ้นสบตาแกอีกครั้ง ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ มาอธิบายอีก ผมรู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น และผมก็พร้อมที่จะมอบร่างกายของผมให้แกขยี้ขยำให้แหลกคามือเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
พี่ทินจูงมือผมเข้าไปในห้องนอนของแกที่รกสมกับเป็นห้องผู้ชาย แต่กลิ่นของแกมันฟุ้งไปทั่วทั้งห้องจนผมแทบคลั่ง แกปิดประตูลงกลอนแล้วหันมาผลักผมลงบนเตียงนอนแข็งๆ ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีเขียวขี้ม้าแบบทหาร แกไม่พูดอะไรอีกต่อไป แต่ถอดเสื้อกล้ามที่ชุ่มเหงื่อของตัวเองออกโยนไปกองที่มุมห้อง เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเป็นลอนสวย ซิกซ์แพ็กที่หน้าท้องเรียงตัวชัดเจนจนผมอยากจะลองลูบไล้ดูสักครั้ง แกขึ้นคร่อมทับร่างผมเอาไว้ กดน้ำหนักตัวลงมาจนผมแทบจมหายไปกับเตียง ริมฝีปากร้อนผ่าวของแกบดขยี้ลงมาบนปากผมอย่างหิวกระหาย ลิ้นสากๆ ตวัดเกี่ยวเข้ามาในโพรงปากผมอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ เหมือนพรานป่าที่เจอเหยื่ออันโอชะหลังจากที่อดอยากมานาน มือใหญ่ๆ ข้างหนึ่งบีบเคล้นไปตามเนื้อตัวผมอย่างมันมือ ส่วนอีกข้างก็ปลดตะขอกางเกงขาสั้นของผมออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะล้วงเข้าไปกอบกุมท่อนควยของผมที่แข็งจนแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว แกชักรูดมันสองสามทีแรงๆ จนผมเสียวสะท้านไปทั้งตัว "อ่า...พี่ทิน...ใจเย็นๆ" ผมครางออกมาอย่างสุดจะกลั้น แต่ดูเหมือนคำพูดของผมจะยิ่งไปเร่งเร้าอารมณ์ดิบของแกให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก