
โดย ch· 6 มิ.ย. 2569TH
แด๊ดดี้ต่างแผนก
ไอ้เรื่องไปเอ้าติ้งบริษัทเนี่ย สำหรับคนอื่นมันอาจจะเป็นแค่งาน แต่สำหรับผมแม่งคือเทศกาลส่องผู้ชายดีๆ นี่เอง โดยเฉพาะเป้าหมายอันดับหนึ่งของผม...พี่เอก แผนกมาร์เก็ตติ้ง หุ่นแด๊ดดี้ที่ผมแอบส่องเฟซบุ๊ก ส่องไอจีมาเป็นปีๆ พี่แกไม่ใช่คนหล่อพิมพ์นิยมอะไรหรอกครับ อายุอานามก็ปาไปเกือบสี่สิบละ หน้าตาคมเข้ม มีหนวดเครานิดๆ ที่โคตรเท่ ผมขาวแซมประปรายตามขมับ แต่ที่เด็ดสุดคือหุ่นพี่แกนี่แหละ สูงร้อยแปดสิบกว่า ไหล่กว้างเหมือนนักกีฬา มีพุงหน่อยๆ แบบคนกินเบียร์ ซึ่งสำหรับผมแม่งโคตรเซ็กซี่เลย เวลาพี่แกใส่เสื้อเชิ้ตพอดีตัวแล้วพุงมันปลิ้นออกมาหน่อยๆ นะ โอ้โห...ผมแม่งอยากจะเข้าไปขยำให้หนำใจ เวลาเดินสวนกันในออฟฟิศ ผมก็ได้แต่ก้มหน้างุดๆ ใจเต้นตึกตักเหมือนกลองเพล ได้แต่ฝันว่าสักวันจะได้ใกล้ชิดพี่แกมากกว่านี้ แล้วเหมือนสวรรค์มีตาหรือนรกเป็นใจก็ไม่รู้ ปีนี้บริษัทจัดเอ้าติ้งที่พัทยา แล้วด้วยความวุ่นวายตอนจัดห้องพักอีท่าไหนไม่รู้ ชื่อผมดันไปแปะอยู่กับชื่อพี่เอก ให้ตายเถอะ! ห้องเตียงคิงไซส์เตียงเดียวด้วยนะมึง! ตอนที่ผมรู้เรื่องนะ ใจผมนี่เต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก คืนนั้นปาร์ตี้ริมสระโคตรสนุก ทุกคนแดกเหล้ากันเหมือนโรงทาน ผมก็ซัดไปหลายแก้ว แต่พยายามคุมสติไว้ เพราะคืนนี้มีภารกิจสำคัญรออยู่ ผมแอบมองพี่เอกที่นั่งอยู่กับแก๊งค์รุ่นใหญ่ของเขา พี่แกแม่งโคตรมีเสน่ห์เลยว่ะ แค่นั่งหัวเราะโง่ๆ พุงกระเพื่อมเบาๆ กูยัง硬เลย คิดดู
พอปาร์ตี้เริ่มซา ผมก็รีบเผ่นขึ้นห้องก่อน กะว่าจะไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆ รอพี่แก แต่พอเปิดประตูเข้าไปเท่านั้นแหละ...ฉิบหาย! พี่เอกเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ มีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆ พันรอบเอไว้อย่างหมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะพราวตามแผงอกล่ำๆ ที่มีขนอ่อนๆ ขึ้นประปราย ไหลลงมาตามซิกซ์แพ็คจางๆ ที่ถูกบดบังด้วยพุงน้อยๆ ของแก ผมนี่ตาค้างยืนนิ่งเป็นหินไปเลย พี่เอกเห็นผมก็ยิ้มกว้าง "อ้าว มาแล้วเหรอน้อง...พี่นึกว่าจะนอนตายอยู่ข้างสระซะแล้ว" ผมได้แต่ยิ้มแหยๆ "แหะๆ พอดีผมไม่ค่อยแข็งน่ะพี่" พี่เอกหัวเราะ "ไม่แข็งแต่มาถึงห้องก่อนพี่เลยนะเรา...ไปๆ ไปอาบน้ำได้แล้วไป ตัวเหม็นเหล้าชิบหาย" ผมรีบวิ่งเข้าห้องน้ำแบบไม่คิดชีวิต เสียงหัวใจเต้นดังกว่าเสียงฝักบัวอีกมั้ง พออาบน้ำเสร็จออกมา ผมเห็นพี่เอกนอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงในชุดบ็อกเซอร์สีเข้มตัวเดียว ขาแกร่งๆ ที่มีขนหน้าแข้งรำไรพาดอยู่นอกผ้าห่ม ไอ้พุงน่าฟัดนั่นก็ยังอยู่ครบ ผมกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงอีกฝั่ง หันหลังให้พี่แก พยายามข่มตานอนแต่มันไม่ได้ผลเลย กลิ่นสบู่จางๆ ของพี่แกโชยมาแตะจมูก ความร้อนจากร่างกายของคนที่นอนอยู่ข้างๆ ทำให้ผมรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว ควยผมแม่งเริ่มแข็งโป๊กขึ้นมาในกางเกงจนต้องนอนขดตัวงอเข่าไว้ ผมรู้สึกได้ว่าเตียงไหวเบาๆ พี่เอกคงขยับตัว แล้วจู่ๆ ผมก็รู้สึกถึงท่อนแขนอุ่นๆ หนักๆ พาดลงมาที่เอวผมเต็มๆ ตามมาด้วยเสียงทุ้มๆ กระซิบข้างหู "ตัวแข็งไปหมดแล้วนะเรา...นอนไม่หลับเหรอ" ผมสะดุ้งเฮือก ใจหายวาบไปอยู่ที่ตาตุ่ม "ป...เปล่าครับพี่" ผมตอบเสียงสั่น พี่เอกหัวเราะในลำคอ "โกหกไม่เก่งเลยนะ...ควยแข็งจนจะทิ่มหลังพี่อยู่แล้วเนี่ย" พูดจบมือหนาๆ ของแกก็เลื่อนจากเอวผมลงมาบีบขย้ำก้นผมเต็มๆ มือ ก่อนจะลากผ่านเป้ากางเกงที่ตุงเป่งของผม "ของมึงนี่ก็ไม่เบานะ"
แค่นั้นแหละครับ สติผมกระเจิงไปหมดแล้ว ผมพลิกตัวกลับไปหาพี่แกทันที ในความมืดสลัวของห้อง ผมเห็นแววตาพราวระยับของพี่เอกกำลังจ้องผมอยู่ ริมฝีปากแกยกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะประกบลงมาบนปากผมอย่างรุนแรง ลิ้นร้อนๆ ของพี่แกรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากผมอย่างเอาแต่ใจ ควานหาความหวานไปทั่ว มันเป็นจูบที่ดุดันและร้อนแรงจนผมแทบละลาย มือข้างหนึ่งของพี่แกเลื่อนขึ้นมาขยี้หัวนมผมจนแข็งเป็นไต ส่วนอีกข้างก็รูดซิปกางเกงผมลงแล้วล้วงเข้าไปกอบกุมไอ้ท่อนเอ็นที่แข็งโด่อยู่เต็มกำมือ "อืมมม...ของจริงแม่งใหญ่กว่าที่คิดไว้อีกนะ" พี่เอกครางในลำคอขณะที่นิ้วโป้งของแกบดขยี้ส่วนหัวของผมจนผมเสียวสะท้านไปทั้งตัว "อ๊าา...พี่เอก...อย่าแกล้งผม" ผมร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ พี่แกผละจูบออกแล้วยิ้มร้าย "ชอบไม่ใช่เหรอ...แอบมองพี่มานานแล้วล่ะสิ หืม?" ผมหน้าแดงก่ำ ไม่คิดว่าพี่แกจะรู้ พี่เอกหัวเราะเบาๆ แล้วก้มหน้าลงไปที่เป้าผม จัดการถอดกางเกงผมออกจนหมดสิ้น ท่อนควยของผมดีดผึงออกมาปะทะกับอากาศเย็นๆ ทันที พี่เอกจ้องมองมันด้วยสายตาหื่นกระหาย "สวย...สวยสัดๆ เลยว่ะ" แล้วพี่แกก็อ้าปากงับเอาส่วนหัวเข้าไปเต็มๆ คำ ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียรอบๆ หัวบานแดงก่ำของผมอย่างช่ำชอง ผมแอ่นสะโพกรับอย่างลืมตัว "อ๊าาา...พี่เอก...เสียว...เสียวหัวควยชิบหาย" พี่แกดูดเลียมันเหมือนเด็กดูดไอติมแท่งโปรด เสียงดังจ๊วบจ๊าบไปทั่วห้อง มือผมขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ พี่แกค่อยๆ อมลึกเข้ามาเรื่อยๆ จนสุดลำควยของผม น้ำย่อยในกระเพาะผมปั่นป่วนไปหมด ความรู้สึกถูกครอบครองมันรุนแรงจนผมแทบคลั่ง พี่เอกดูดกระแทกคอแกเป็นจังหวะ เน้นๆ หนักๆ จนผมเสียวจนน้ำตาเล็ด "อ๊ะ...อ๊ะ...พี่เอก...ผมจะแตก...อ๊าา" ผมร้องบอก แต่พี่แกกลับเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก "แตกออกมาเลย...แตกใส่ปากพี่นี่แหละ...พี่อยากกินน้ำของมึง" สิ้นคำพูดนั้นผมก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ร่างกายกระตุกเกร็งสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในปากพี่เอกจนหมดสิ้น
พี่เอกกลืนน้ำของผมลงไปทุกหยาดหยดไม่มีเหลือ แล้วเลียริมฝีปากตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย "หวานดีนี่หว่า...ทีนี้ก็ตาพี่บ้างนะ" พี่แกพูดพร้อมกับพลิกตัวผมให้นอนคว่ำหน้า จัดท่าให้ผมอยู่ในท่าหมาโก่งตูดโด่งขึ้นมา บั้นท้ายขาวๆ ของผมสั่นระริกอยู่ตรงหน้าพี่แก พี่เอกใช้มือข้างหนึ่งแหวกแก้มก้นผมออกจากกัน เผยให้เห็นรูจีบสีชมพูที่ขมิบรอรับการรุกล้ำอย่างตื่นเตลิด "รูมึงนี่น่าเย็ดชิบหายเลยว่ะ" พี่แกพูดพร้อมกับใช้นิ้วโป้งคลึงวนไปมารอบๆ ปากร่องของผมจนผมเสียวแปล๊บๆ พี่แกชะโลมเจลหล่อลื่นเย็นๆ ลงมาที่รูของผม ก่อนจะใช้นิ้วกลางสอดนำเข้ามาอย่างช้าๆ ผมสะดุ้งเกร็งด้วยความเจ็บปนเสียว "อึ่ก...พี่เอก...เจ็บ" "ทนหน่อยนะ...เดี๋ยวก็ดีขึ้น" พี่แกกระซิบปลอบ แล้วค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ จนผมเริ่มผ่อนคลาย จากนั้นนิ้วที่สองก็ตามเข้ามา มันแน่นกว่าเดิมมาก แต่ความเสียวก็เริ่มเข้ามาแทนที่ความเจ็บ พี่แกควานนิ้วไปทั่วจนเจอกับจุดกระสันของผมแล้วกดเน้นๆลงไป "อ๊าาา! ตรงนั้นแหละพี่...อ๊าาา" ผมร้องลั่นอย่างสุขสม พี่แกแช่นิ้วไว้อย่างนั้นสักพักก่อนจะถอนออก "พร้อมรับของพี่รึยัง" ผมพยักหน้าหงึกๆ อย่างไม่ลังเล พี่เอกจับท่อนควยร้อนๆ ของแกที่แข็งเป่งเต็มที่มาจ่อที่ปากทางของผม ขนาดของมันใหญ่กว่านิ้วแกหลายเท่านัก ผมกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พี่แกค่อยๆ กดหัวควยเข้ามาอย่างช้าๆ ผมรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกเป็นสองท่อน "อ๊ากกก...เจ็บ! พี่เอก...มันใหญ่ไป" ผมร้องโอดโอย พี่เอกหยุดนิ่ง "หายใจลึกๆ...ผ่อนคลาย...เดี๋ยวมันก็เข้าไปได้" แกพูดปลอบพร้อมกับก้มลงมาจูบที่แผ่นหลังผมอย่างอ่อนโยน ผมทำตามที่แกบอก พอผมเริ่มผ่อนคลาย พี่แกก็กดกระแทกเข้ามาจนสุดลำในคราวเดียว "อ๊ออออออออออุก!" ผมจุกจนพูดไม่ออก น้ำตาไหลพราก ความรู้สึกทั้งเจ็บทั้งแน่นทั้งเสียวตีรวนกันไปหมด ควยของพี่เอกมันใหญ่และร้อนระอุอยู่ข้างในตัวผม พี่แกแช่ค้างไว้อย่างนั้นให้ผมได้ปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับเข้าออกอย่างเชื่องช้า เนิบนาบ แต่หนักหน่วงทุกจังหวะ "อืมมม...รูมึงแม่งตอดควยกูดีชิบหาย...แน่นสัดๆ" พี่แกครางเสียงต่ำ ผมเริ่มรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ ความเจ็บปวดค่อยๆ จางหายไป เหลือแต่ความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่างกาย "อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...พี่เอก...ดี...ดีมากเลยครับ...อ๊าาา" ผมครางตอบรับอย่างเสียสติ พี่แกเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นและแรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องเป็นจังหวะจะโคน เตียงทั้งหลังสั่นไหวตามแรงกระแทกของพี่แก "ชอบมั้ย...ชอบให้พี่เย็ดตูดมึงแบบนี้มั้ย!" พี่แกตะคอกถามเสียงพร่า "ชอบ...ชอบครับ...เย็ดผมแรงๆ เลยพี่...อ๊าาา" สิ้นคำของผม พี่แกก็กระหน่ำตอกสะโพกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ผมโก่งตูดรับควยพี่แกอย่างเต็มที่ หน้าซุกหมอน กัดผ้าจนแทบขาด "อ๊ะๆๆๆๆ...พี่เอก...ผมจะแตกอีกแล้ว...อ๊าาา" "แตกพร้อมกันนะ!" พี่แกสวนกลับมาแล้วซอยยิกๆ ไม่กี่ทีผมก็รู้สึกว่าท่อนควยของตัวเองกระตุกอีกครั้ง น้ำขาวขุ่นระลอกสองพุ่งเปรอะผ้าปูที่นอนจนเป็นวง ขณะเดียวกันพี่เอกก็คำรามลั่นแล้วกระแทกสวนเข้ามาลึกสุดใจ ฉีดพ่นน้ำรักอุ่นๆ เข้ามาเต็มรูของผมจนมันล้นทะลักออกมาด้านนอก
เราสองคนนอนหอบแฮ่กอยู่บนเตียงในสภาพหมดแรง พี่เอกยังไม่ถอนควยออกจากตูดผม แต่พลิกตัวผมให้นอนหงายแล้วนอนทับอยู่บนตัวผม กอดผมไว้แน่นๆ "ขอบคุณนะ...คืนนี้พี่มีความสุขมาก" พี่แกกระซิบข้างหูผม คำพูดเรียบๆ แค่นั้นทำไมมันถึงได้มีพลังทำลายล้างสูงขนาดนี้ก็ไม่รู้ น้ำตาผมพาลจะไหลออกมาอีกรอบให้ได้ ผมซุกหน้าลงกับแผงอกอุ่นๆ ของพี่แก สูดกลิ่นกายผสมกลิ่นสบู่จางๆ เข้าไปเต็มปอด "ผม...ผมก็มีความสุขครับ...มีความสุขมาก"
พี่เอกหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงสั่นสะท้านไปทั้งตัวผม แกก้มลงมาจูบขมับผมแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวแล้วถอนแก่นกายร้อนๆ ของแกออกจากตัวผมช้าๆ ความรู้สึกโหวงๆ วาบขึ้นมาในช่องท้องตอนที่แกนกายของพี่เขาหลุดออกไปจนหมด ผมรู้สึกได้ถึงคราบรักเหนียวเหนอะที่ไหลซึมออกมาเปรอะขาอ่อน
"ไป...ล้างตัวกัน" พี่เอกพูดเสียงทุ้ม แล้วลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่สะทกสะท้านกับเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง ก่อนจะยื่นมือมาดึงผมให้ลุกตาม ผมแทบจะไม่มีแรงยืน ขามันสั่นพั่บๆ จนพี่แกต้องเข้ามาประคองพาเดินเข้าห้องน้ำ
พี่เอกจัดการเปิดน้ำอุ่นจากฝักบัวแล้วค่อยๆ ประคองผมให้ยืนพิงผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ แกบรรจงใช้ฝ่ามือหนาลูบไล้ทำความสะอาดคราบไคลและคราบรักออกจากตัวผมอย่างอ่อนโยนทุกซอกทุกมุม ตั้งแต่แผ่นหลังลงไปจนถึงร่องก้นที่บวมเจ่อนิดๆ จากสงครามรักเมื่อครู่ ผมอายจนหน้าแดงไปหมด แต่ในใจกลับอบอุ่นอย่างประหลาด การกระทำของพี่แกมันเต็มไปด้วยความทะนุถนอมจนผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนสำคัญ
พอเสร็จธุระ เราก็กลับมาล้มตัวลงบนเตียงที่ผ้าปูยับยู่ยี่อีกครั้ง พี่เอกดึงผมเข้าไปกอดจากด้านหลัง ใช้แขนแกร่งของแกแทนหมอนให้ผมนอนหนุน พุงนุ่มๆ ของแกแนบอยู่กับแผ่นหลังผม มอบความอบอุ่นจนผมรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เรานอนเงียบๆ กันอยู่สักพัก มีเพียงเสียงแอร์ที่ดังหึ่งๆ กับเสียงหัวใจของเราสองคนที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน จนกระทั่งพี่เอกเป็นคนทำลายความเงียบขึ้นก่อน
"รู้ตัวมั้ย...ว่าชอบแอบมองพี่"
ผมตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ โดนจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้จะปฏิเสธยังไงไหว สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้าเบาๆ แล้วตอบเสียงอู้อี้ "ครับ"
พี่เอกหัวเราะหึๆ "พี่ก็ว่างั้น...สายตามึงมันฟ้อง" แกเว้นช่วงไปนิดหนึ่งเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะพูดต่อ "แล้วก็ชอบ...เวลาที่มึงมองพี่ด้วย"
หัวใจผมพองโตจนคับอก "จริงเหรอครับ"
"อืม" พี่แกตอบรับในลำคอ "กลับกรุงเทพฯ ไป...เรามาลองดูกันนะ"
แค่นั้นแหละครับ ทำนบน้ำตาผมก็พังทลายลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ แต่มันคือน้ำตาแห่งความสุข ผมพลิกตัวกลับไปหาพี่แก ซุกหน้ากับอกกว้างๆ แล้วปล่อยโฮออกมาเหมือนเด็กๆ พี่เอกไม่ได้ว่าอะไร แค่ลูบหัวผมเบาๆ แล้วกดจูบลงบนกลุ่มผมของผมซ้ำๆ รอจนผมค่อยๆ สงบลง
ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาพี่แกในความมืด เห็นเพียงเงารางๆ แต่ก็รับรู้ได้ถึงความอ่อนโยนในแววตานั้น ผมขยับตัวขึ้นไปจูบปากพี่แกแผ่วเบา เป็นจูบที่ไม่มีความเร่าร้อน แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณและรักใคร่จนล้นปรี่
คืนนั้นเป็นคืนแรกในรอบปีที่ผมนอนหลับฝันดี โดยมีแด๊ดดี้ในฝันนอนกอดอยู่ข้างๆ...ในโลกของความจริง