บอสปากหมา ท้าเสียว

เสียงตะคอกของ "ภีม" ผู้จัดการฝ่ายการตลาดดังลั่นไปทั่วทั้งฟลอร์อีกครั้ง มันเป็นเรื่องปกติจนทุกคนในแผนกแทบจะชินชากันหมดแล้ว ไอ้ภีมมันเป็นพวกอีโก้สูงปรี๊ด จบจากนอก บ้านรวย หน้าตาดี แต่นิสัยกับสันดานนี่สวนทางกับโปรไฟล์โดยสิ้นเชิง ปากมันหมาเหมือนหมาวัดข้างถนน ชอบกดคนอื่นให้ต่ำลงเพื่อที่ตัวเองจะได้ดูสูงส่ง โดยเฉพาะกับพนักงานใหม่ๆ ที่ยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่

"นี่มันงานระดับเด็กฝึกงานนะเว้ย! กูจ้างมึงมาเป็นครีเอทีฟ ไม่ใช่จ้างมาทำสไลด์อนุบาลแบบนี้!" ภีมโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะของ "กันต์" พนักงานใหม่ที่เพิ่งเข้ามาได้ไม่ถึงเดือน กันต์ได้แต่ก้มหน้านิ่ง รับฟังคำด่าทอที่สาดเสียเทเสียเข้ามาไม่หยุดหย่อน ดวงตาคมภายใต้กรอบแว่นฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ยังคงสงบปากสงบคำไว้

"ผมขอโทษครับ เดี๋ยวผมจะรีบกลับไปแก้ไขให้" กันต์ตอบเสียงเรียบ

"แก้ไข? กูว่าไล่ไปทำมาใหม่เลยดีกว่ามั้ง! สมองมึงนี่มีไว้คั่นหูอย่างเดียวรึไงวะ? หรือว่ามีดีแค่อย่างอื่น?" ภีมพูดพลางปรายตาลงมองต่ำไปที่เป้ากางเกงของกันต์อย่างจงใจ แสยะยิ้มเหยียดหยัน "แต่ดูก็คงจะไซส์เด็กอนุบาลเหมือนสมองมึงนั่นแหละว่ะ"

คำพูดนั้นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของกันต์ขาดผึง พนักงานหนุ่มที่ดูเงียบขรึมมาตลอดเงยหน้าขึ้นสบตาเจ้านายปากดีอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างท้าทาย "ปากดีจังเลยนะครับพี่ภีม"

"อะไรของมึง?" ภีมเลิกคิ้ว

"ก็... ปากพี่มันเก่งเหลือเกินนี่ครับ ผมเลยไม่แน่ใจว่า 'ของ' พี่มันจะเก่งสู้ปากได้รึเปล่า" กันต์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงที่ดูจะสูงกว่าภีมอยู่เล็กน้อย บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ ทุกสายตาจับจ้องมาที่ทั้งคู่เป็นตาเดียว

"มึงจะลองเหรอไอ้กันต์?" ภีมหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน มั่นใจในตัวเองเต็มเปี่ยม

"ลองสิครับ" กันต์ยิ้ม "ไปวัดกันในห้องน้ำเลยเป็นไง ใครเล็กกว่า... ต้องอมให้คนชนะจนกว่าจะเสร็จ"

สิ้นคำท้าทายของกันต์ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นเบาๆ ไอ้ภีมหน้าตึงไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าเด็กใหม่ที่ดูเงียบๆ จะกล้าหือกับมันถึงขนาดนี้ แต่ด้วยความมั่นหน้าและอีโก้ที่ค้ำคออยู่ มันไม่มีทางปฏิเสธแน่ "หึ... ได้! กูจะดูซิว่ามึงจะมีปัญญาทำอะไรกูได้!" ว่าแล้วภีมก็เดินกระทืบเท้าปึงปังนำไปยังห้องน้ำชายท้ายออฟฟิศ โดยมีกันต์เดินตามไปติดๆ พร้อมกับสายตาของเพื่อนร่วมงานอีกหลายคู่ที่แอบมองตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ภายในห้องน้ำที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงหยดน้ำจากก๊อกที่ปิดไม่สนิท ภีมยืนกอดอกพิงกำแพงรออย่างหงุดหงิด "เร็วๆ กูไม่มีเวลามาเล่นกับมึงทั้งวันนะ"

กันต์ไม่พูดอะไร เขาเดินไปล็อคประตูห้องน้ำ ก่อนจะหันกลับมาปลดเข็มขัดแล้วรูดซิบกางเกงสแล็คของตัวเองลงช้าๆ ภีมมองด้วยสายตาดูแคลน แต่แล้วแววตานั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความตกตะลึง เมื่อสิ่งที่กันต์ควักออกมาจากกางเกงมันไม่ใช่ "ไซส์เด็กอนุบาล" อย่างที่มันเคยปรามาสไว้ แต่มันคือท่อนเอ็นมหึมาที่ทั้งใหญ่ทั้งยาวจนน่าตกใจ ลำควยสีคล้ำที่ยังไม่แข็งตัวเต็มที่ก็ยังมีขนาดใหญ่กว่าแขนของภีมด้วยซ้ำ เส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านไปทั่วลำจนดูน่ากลัว ส่วนหัวบานแดงก่ำมีน้ำเมือกใสๆ ปริ่มออกมาเล็กน้อย

"ตาพี่แล้วครับ" กันต์พูดเสียงเรียบ แต่แววตาเต็มไปด้วยชัยชนะ

ภีมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก ความมั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา มันลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ยอมควักของตัวเองออกมาอย่างเสียไม่ได้ ควยของภีมจริงๆ ก็ไม่ได้เล็กเลยสำหรับมาตรฐานชายไทยทั่วไป มันทั้งขาว ทั้งอวบ แข็งตัวขึ้นมาก็ยาวเกือบหกนิ้ว ซึ่งมันภูมิใจกับขนาดนี้มาตลอด แต่เมื่อมาเทียบกับท่อนควยยักษ์ของกันต์แล้ว ของมันดูเหมือนหนอนน้อยไปในทันที