ท้าทาย...เจ้านายโหด

เสียงตบแฟ้มลงบนโต๊ะดังลั่นไปทั้งฟลอร์ออฟฟิศที่เงียบกริบ พนักงานทุกคนสะดุ้งเฮือก ก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตากับเจ้าของเสียงพิฆาตนั้น ‘พี่ภีม’ หัวหน้าทีมหนุ่มหล่อไฟแรงที่มาพร้อมกับความโหดเหี้ยมระดับสิบกะโหลก เขาทั้งเก่ง ทั้งเนี้ยบ และปากจัดเป็นที่หนึ่ง ใครทำงานพลาดแม้แต่นิดเดียวเป็นต้องโดนด่าจนหูชาหน้าสั่นไปทั้งวัน ความสมบูรณ์แบบของเขาคือฝันร้ายของลูกน้องทุกคน “นนท์! นี่มันรายงานเหี้ยอะไรวะ! ตัวเลขผิดไปตั้งกี่จุด รู้มั้ยว่ามันเสียหายแค่ไหน!” เสียงเข้มตะคอกใส่เด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่ถึงเดือน นนท์ หนุ่มน้อยหน้าใสที่ดูเหมือนจะไม่มีพิษมีภัยอะไร ยืนตัวลีบก้มหน้ารับชะตากรรม ดวงตาคมกริบของภีมจ้องเขม็งเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ “ขะ...ขอโทษครับพี่ภีม ผม...ผมคงเบลอไปหน่อย” “เบลอ? มึงมาทำงานนะเว้ย ไม่ได้มาเดินเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์! ถ้าทำได้แค่นี้ก็ไสหัวกลับบ้านไปดูดนมแม่มึงไป!” คำพูดบาดลึกกรีดใจจนนนท์หน้าชา แต่ในแววตาที่ก้มต่ำนั้นกลับมีประกายบางอย่างวูบไหว...ประกายที่ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความท้าทายที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เขากำหมัดแน่นก่อนจะคลายออกแล้วพูดเสียงเรียบ “ผมจะแก้ให้เดี๋ยวนี้ครับ” วันนั้นทั้งวัน นนท์กลายเป็นเป้าโจมตีของภีมไม่หยุดหย่อน ไม่ว่าจะขยับตัวทำอะไรก็ดูจะผิดไปเสียหมด จนกระทั่งเวลาเลิกงานที่ทุกคนทยอยกลับบ้านกันหมดแล้ว เหลือเพียงภีมที่ยังนั่งตรวจงานอยู่ที่โต๊ะ กับนนท์ที่กำลังเก็บของเตรียมกลับ “ยังไม่ไปอีกเหรอ หรือว่าทำโอทีหาเงินไปซื้อสมองก้อนใหม่” ภีมแขวะลอยๆ โดยไม่เงยหน้าจากจอคอม นนท์หยุดชะงัก หันมายิ้มมุมปากนิดๆ “ยังครับ กะว่าอยู่รอส่งพี่ภีมก่อน” “หึ! ปากดี” ภีมแค่นเสียงในลำคอ “ที่นี่มันที่ของกู กฎของกู ใครเจ๋งไม่จริงอยู่ไม่ได้หรอกนะเว้ยเด็กน้อย มึงจำไว้” เขาพูดพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กอดอกจ้องนนท์อย่างเหนือกว่า “ที่นี่...กูใหญ่สุด” คำพูดนั้นเหมือนเป็นสวิตช์ที่ปลดปล่อยบางอย่างในตัวนนท์ออกมา เขายิ้มกว้างขึ้นอีกนิด เดินตรงเข้าไปหาภีมช้าๆ จนหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ห่างกันไม่ถึงคืบ “แน่ใจเหรอครับ...ว่าพี่ใหญ่สุด” นนท์พูดเสียงเบาแต่แฝงไปด้วยความนัย ดวงตาที่เคยดูซื่อๆ ตอนนี้กลับฉายแววเจ้าเล่ห์จนภีมรู้สึกแปลกๆ “มึงหมายความว่าไงวะ” ภีมขมวดคิ้ว เริ่มไม่พอใจ “ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละครับ” นนท์ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูภีม “ผมว่า...เรามาพิสูจน์กันหน่อยดีมั้ยครับ ว่าระหว่างพี่กับผม...’ของใคร’ มันใหญ่กว่ากันแน่” ภีมผงะไปทันที นี่มันไม่ใช่คำท้าทายเรื่องงาน แต่มันคือการหยามศักดิ์ศรีลูกผู้ชายซึ่งๆ หน้า! ความโกรธพุ่งขึ้นจนหน้าแดงก่ำ ไอ้เด็กนี่มันกล้าดียังไง! “มึง...มึงว่าไงนะ!” “ก็ได้ยินแล้วนี่ครับ หรือว่า...พี่ไม่กล้า?” นนท์ย้่วต่อ พร้อมกับส่งสายตาดูแคลน “ถ้าพี่ชนะ ผมจะยอมกราบตีนพี่แล้วลาออกไปเลย แต่ถ้าผมชนะ...” นนท์เว้นจังหวะ ลากสายตาลงต่ำไปยังเป้ากางเกงสแล็คของภีม “พี่ก็ต้องดูแล ‘ผู้ชนะ’ หน่อย...ก็แค่นั้นเอง” ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ ภีมที่เชื่อมั่นในความเป็นชายของตัวเองมาตลอดไม่มีวันยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาลูบคมได้ “ได้! มึงจะได้รู้ว่านรกมีจริง! เข้าไปในห้องทำงานกู!” เขาตวาดลั่น แล้วเดินกระทืบเท้าปึงปังนำเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่มุมสุดของออฟฟิศ ก่อนจะปิดประตูลงกลอนดังปัง! บรรยากาศในห้องเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นระรัว ภีมยืนกอดอกพิงโต๊ะทำงาน จ้องนนท์ด้วยสายตาอาฆาต “ถอด! กูจะดูซิว่ามึงมีดีแค่ไหน!” นนท์ยิ้มอย่างผู้คุมเกม เขาค่อยๆ ปลดเข็มขัด รูดซิปกางเกงยีนส์ลงช้าๆ แล้วล้วงเอาความเป็นชายที่ยังหลับใหลออกมาวางพาดบนขอบกางเกงใน...ขนาดที่ยังไม่ตื่นตัวเต็มที่ของมันยังทำเอาภีมลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มันดูหนาและยาวกว่ามาตรฐานชายไทยทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด “ตาพี่แล้วครับ” นนท์พูดเสียงเรียบ ภีมกัดฟันกรอด เขาถอดกางเกงของตัวเองออกบ้างอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นลำควยขนาดน่าเกรงขามที่เขาภูมิใจนักหนา มันทั้งใหญ่และได้รูปทรงสวยงาม แต่เมื่อหันไปเทียบกับของนนท์ที่เริ่มแข็งขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ จากความตื่นเต้น...ความมั่นใจของภีมก็เริ่มสั่นคลอน ควยของไอ้เด็กเวรนี่มันทั้งใหญ่กว่า ยาวกว่า แถมหัวบานแดงก่ำยังดูน่ากลัวกว่าของเขาไปคนละเรื่อง! นนท์เดินเข้ามาช้าๆ ยืนเทียบขนาดกันให้เห็นจะๆ ลำควยของเขาที่แข็งเปรี๊ยะชี้โด่ ชนะของภีมไปอย่างขาดลอยทั้งความยาวและความหนา เส้นเลือดปูดโปนพันรอบลำดูเหมือนอสรพิษร้ายที่พร้อมจะแผลงฤทธิ์ได้ทุกเมื่อ “เป็นไงครับพี่ภีม...ทีนี้รู้รึยังว่าใครใหญ่กว่า” นนท์พูดพลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยที่หัวควยของภีมเบาๆ จนอีกฝ่ายสะดุ้ง ภีมหน้าซีดสลับแดง เขาแพ้...แพ้ราบคาบอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต ความอับอายแล่นริ้วไปทั่วร่างจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี “กู...กูยอมแล้ว” เขาพูดเสียงแผ่ว “ดีมากครับ” นนท์ยิ้มพอใจ “งั้นก็...ทำตามข้อตกลงด้วยครับ คนแพ้ต้องดูแลผู้ชนะ...คุกเข่าลงสิครับพี่ภีม” เหมือนโดนฟ้าผ่าลงกลางกบาล ภีมยืนตัวแข็งทื่อ มองหน้านนท์อย่างไม่อยากจะเชื่อหู “มึง...จะให้กู...” “ใช่ครับ...คุกเข่าลงตรงหน้าผม แล้วชักว่าวให้ผม...จนกว่าผมจะแตก” คำสั่งเด็ดขาดของนนท์ทำลายกำแพงศักดิ์ศรีของภีมจนหมดสิ้น เขาค่อยๆ ทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นพรมอย่างเชื่องช้า สายตาเต็มไปด้วยความสับสน ทั้งอับอาย ทั้งโกรธ แต่ลึกๆ แล้วกลับมีความตื่นเต้นแปลกประหลาดแล่นพล่านอยู่ในท้องน้อย มือสั่นๆ ของภีมเอื้อมไปจับท่อนเอ็นมหึมาของนนท์ ความร้อนผ่าวและขนาดที่เต็มไม้เต็มมือจนกำแทบไม่รอบทำเอาเขาขนลุกซู่ไปทั้งตัว ลำควยของนนท์กระตุกรับสัมผัสทันที ปลายหัวบานเริ่มมีน้ำเงี่ยนใสๆ ปริ่มออกมาหยดหนึ่ง “ชักสิครับ...รออะไรอยู่” นนท์สั่งเสียงเย็น ภีมหลับตาปี๋ เริ่มขยับมือขึ้นลงช้าๆ สัมผัสลื่นๆ ของน้ำเงี่ยนกับผิวเนื้อแน่นตึงของลำควยทำเอาใจเขาเต้นไม่เป็นส่ำ เสียงครางต่ำในลำคอของนนท์ดังขึ้นเป็นระยะๆ ยิ่งกระตุ้นความรู้สึกแปลกๆ ในกายภีมให้รุนแรงขึ้น “อ่า...ดี...อย่างนั้นแหละพี่...เร็วอีก...มือแค่นั้นยังชักไม่รอบควยผมเลยนะ...อืมมม” ภีมเร่งจังหวะมือเร็วขึ้นตามคำสั่ง เขาจ้องมองภาพลำควยใหญ่ยักษ์ที่วิ่งเข้าออกในอุ้งมือตัวเอง หัวสมองขาวโพลนไปหมด ได้ยินแต่เสียงลมหายใจหอบกระเส่าของนนท์กับเสียงเนื้อกระทบกันดังจั้บๆๆๆ นนท์แอ่นสะโพกสวนรับจังหวะมือของภีมอย่างได้ใจ “ใกล้แล้ว...อ่า...พี่ภีม...ผมจะแตกแล้ว...ซี๊ดดด” ร่างของนนท์เกร็งกระตุก พวงไข่หดเกร็งเป็นสัญญาณว่าจุดสุดยอดใกล้เข้ามาเต็มที ภีมเตรียมจะเร่งมือส่งท้ายให้มันจบๆ ไป แต่ในจังหวะที่เขาเผลอนั่นเอง! นนท์ก็ฉวยโอกาสที่ภีมกำลังก้มหน้าก้มตาชักว่าวให้อย่างตั้งใจ ใช้มือข้างหนึ่งตะปบเข้าที่ท้ายทอยของภีมอย่างรวดเร็วและรุนแรง ก่อนจะกดหัวของเจ้านายจอมโหดลงมาพร้อมกับสวนสะโพกขึ้นไป! “อื้อ!!!” ลำควยร้อนฉ่าที่เปียกลื่นกระแทกเข้าเต็มปากของภีมจนสุดลำ ความใหญ่ของมันยัดทะลวงเข้ามาจนภีมแทบสำลัก น้ำตาไหลพรากด้วยความจุกและความตกใจ เขาพยายามจะดิ้นหนี แต่แรงกดที่ท้ายทอยนั้นหนักแน่นจนขยับไม่ได้ “ผมไม่ได้บอกนี่ครับ...ว่าจะให้แตกใส่มือ” นนท์กระซิบเสียงพร่าอยู่เหนือหัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกซอยเข้าออกจากปากของภีมอย่างเมามันส์ “อ็อก...อ่อก...อ่อยอู! (ปล่อยกู!)” ภีมพยายามประท้วง แต่เสียงที่ออกมากลับฟังไม่เป็นภาษา ลิ้นของเขาโดนโคนควยใหญ่กดทับจนพูดไม่ได้ ทำได้แค่ส่งเสียงครางฮือๆ ในลำคอรับความเสียวซ่านปนขมขื่นที่อัดแน่นเต็มโพรงปาก นนท์ไม่สนใจเสียงประท้วง เขากระแทกกระทั้นเย็ดปากภีมอย่างไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกับริมฝีปากดัง ‘พั่บๆๆๆ’ ผสมกับเสียงดูดดัง ‘จ๊วบๆ’ อย่างน่าอาย ลำควยของเขาเสียดสีกับเพดานอ่อนและลิ้นไก่ของภีมจนแทบจะทะลุลงคอ ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นสู่ขีดสุด “อ๊าาาา! แตกแล้ว! ซี๊ดดดด!” ร่างของนนท์กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ก่อนจะฉีดพุ่งธารน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นจัดเข้าสู่ลำคอของภีมจนหมดสิ้นทุกหยาดหยด ปริมาณที่มากมายมหาศาลทำเอาภีมสำลักจนหน้าดำหน้าแดง เขาถูกบังคับให้กลืนกินทุกอย่างลงท้องจนหมดสิ้น นนท์ถอนลำควยที่อ่อนตัวลงออกจากปากที่บวมเจ่อของภีม ทิ้งให้เจ้านายของเขานั่งไอค่อกแค่กอยู่บนพื้น น้ำลายและคราบน้ำว่าวเหนียวๆ ไหลย้อยเป็นทางจากมุมปาก ภีมหมดสภาพอย่างสิ้นเชิง ดวงตาแดงก่ำมองนนท์อย่างว่างเปล่า ไม่มีความโกรธ ไม่มีความอาย เหลือเพียงความพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ นนท์ย่อตัวลงเชยคางภีมขึ้นมาสบตา ก่อนจะยิ้มอย่างผู้ชนะที่แท้จริง “ทีนี้...พี่คงจะเข้าใจแล้วนะครับ ว่าที่นี่...ใครกันแน่ที่ ‘ใหญ่’ ที่สุด”