เป้าตุงของครูพละ

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดบานเกล็ดเข้ามาในห้องพักครูพละ กลิ่นเหงื่อไคลจางๆผสมกับกลิ่นแป้งเย็นตรางูฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ เป็นกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์หลังคาบเรียนพละที่เหนื่อยโชก ครูอาร์ม, ครูพละหนุ่มสุดหล่อขวัญใจนักเรียนทั้งชายหญิง, กำลังยืนพิงตู้ล็อกเกอร์ด้วยท่าทีสบายๆ เขาสวมเพียงกางเกงบอลขาสั้นสีดำตัวเดียวกับกางเกงในบ็อกเซอร์บรีฟสีขาวบางๆ ที่รัดติ้วจนเห็นทุกสัดส่วนโค้งเว้าของร่างกายท่อนล่างอย่างชัดเจน เหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะพราวอยู่ตามแผงอกและหน้าท้องที่เป็นลอนซิกซ์แพ็คสวยงามจากการออกกำลังกายสม่ำเสมอ ใบหน้าหล่อคมที่ประดับด้วยรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์กำลังจ้องมองไปยังกลุ่มนักเรียนชาย ม.ปลาย สามสี่คนที่ยังอ้อยอิ่งไม่ยอมกลับบ้าน ทั้งที่เสียงออดเลิกเรียนดังไปนานแล้ว ไอ้พวกนี้คือแก๊งตัวแสบประจำชั้น เป็นกลุ่มที่ครูอาร์มหมายตาไว้เป็นพิเศษ เพราะพวกมันปากหมาและชอบล้อเลียนเขาเรื่อง "เป้าตุง" เป็นประจำอยู่แล้ว ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่ครูหนุ่มต้องการ เขาเป็นพวกชอบโชว์โดยสันดาน การได้เห็นสายตาของคนอื่นจ้องมองมาที่ของลับของเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งอิจฉา อยากรู้อยากเห็น หรือแม้แต่หื่นกระหาย มันทำให้เขารู้สึกมีอำนาจและเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว

"พวกมึงยังไม่กลับบ้านกันอีกเหรอวะ?" ครูอาร์มแกล้งถามเสียงเรียบ พลางขยับตัวเล็กน้อย จงใจบิดสะโพกให้ด้านหน้าของเขาหันเข้าหาพวกเด็กๆ ชัดเจนยิ่งขึ้น กางเกงในสีขาวที่เริ่มชื้นเหงื่อมันแนบสนิทไปกับผิวหนังจนแทบจะโปร่งแสง เผยให้เห็นลำควยขนาดมหึมาที่นอนสงบนิ่งอยู่ข้างในได้อย่างเต็มตา มันไม่ได้แค่ใหญ่ แต่มันมีรูปทรงที่ชัดเจนมาก หัวควยที่หนังหุ้มปลายเปิดร่นลงไปกองอยู่ตรงคอหยัก หรือที่พวกเด็กๆ ชอบล้อมันว่า "ควยหัวปลิ้น" มันบานแฉ่งจนดันเนื้อผ้าให้นูนโป่งออกมาเป็นพิเศษ มองเห็นร่องตรงปลายหัวและเส้นเลือดที่ปูดโปนพาดผ่านลำตัวของมันได้อย่างชัดเจนเหมือนภาพสามมิติ ขนาบข้างด้วยพวงไข่สองลูกที่ห้อยยานอยู่ในถุงอย่างสมส่วน ทุกการขยับตัวของครูอาร์มทำให้เจ้าโลกของเขามันแกว่งไกวไปมาเบาๆ เหมือนลูกตุ้มนาฬิกา ยั่วสายตาพวกเด็กเวรนั่นให้จ้องมองตาไม่กะพริบ ครูอาร์มแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ยืดแขนขึ้นบิดขี้เกียจ "โอ๊ย... เมื่อยชิบหาย วันนี้สอนพวกมึงเล่นบาสอย่างกับจะไปแข่งโอลิมปิก" จังหวะที่เขายืดตัวนั่นเอง ที่ทำให้กางเกงในมันรัดตึงยิ่งกว่าเดิม เน้นให้เห็นทุกรายละเอียดของความเป็นชายที่ซุกซ่อนอยู่จนแทบจะทะลักออกมา

ไอ้เจมส์, หัวโจกของกลุ่ม, กลืนน้ำลายเอื๊อก หันไปกระซิบกระซาบกับไอ้บอสเพื่อนซี้ "มึงดูดิสัส... วันนี้ของครูแม่งโคตรชัดเลยว่ะ เหมือนเอาหัวควยมาทาบไว้กับกางเกงใน" ไอ้บอสพยักหน้าหงึกๆ ตาจ้องเป้าครูไม่วาง "เออดิสัส... ปลิ้นเป็นดอกเห็ดเลย ขาวสัสๆ ด้วย" เสียงซุบซิบของพวกมันดังพอที่ครูอาร์มจะได้ยิน และนั่นคือสัญญาณว่าแผนของเขากำลังได้ผล "มีอะไรกันวะพวกมึง? นินทาอะไรครูหน้าตาเฉยเลยนะ" ครูอาร์มแกล้งทำเสียงขรึม แต่แววตากลับทอประกายสนุกสนาน เขาเดินช้าๆ เข้ามาหาพวกเด็กๆ ที่ยืนเกาะกลุ่มกันอยู่ แล้วแกล้งทำของตก "โอ๊ะ!" เขาอุทานเบาๆ แล้วก้มลงไปเก็บปากกาที่ "บังเอิญ" หล่นลงพื้น ท่าก้มของเขามันช่างพอดิบพอดี เขาไม่ได้ย่อเข่า แต่กลับก้มลงไปทั้งตัว ทำให้บั้นท้ายงอนงามที่ถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงในสีขาวบางๆ มันแอ่นชี้หน้าพวกเด็กๆ เต็มๆ และแน่นอนว่าภาพด้านหน้ามันก็ถูกดึงรั้งให้ตึงเปรี๊ยะยิ่งกว่าเดิม ลำควยทั้งลำถูกขึงจนแทบจะขาดใจ หัวบานๆ ถูกบดขยี้กับผ้าจนเห็นเป็นรอยบุ๋มตรงกลางอย่างชัดเจน "เฮ้ย!" พวกเด็กๆ อุทานออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย บางคนถึงกับถอยหลังไปก้าวนึงเหมือนโดนของร้อน ครูอาร์มค่อยๆ ยืดตัวขึ้นช้าๆ ทำหน้าตาซื่อๆ "อะไร? ตกใจอะไรกันวะ?"

"ป...เปล่าครับครู" ไอ้ฟลุ๊คที่ปกติปากจัดวันนี้กลับพูดตะกุกตะกัก "แค่... เอ่อ... กางเกงในครู... มันบางไปหน่อยนะครับ" ครูอาร์มเลิกคิ้ว แกล้งทำเป็นเพิ่งสังเกตเห็น เขาก้มลงมองเป้าตัวเอง แล้วก็เงยหน้าขึ้นมาทำหน้าเหมือนกังวลใจ "เหรอวะ? เออว่ะ... แม่งบางจริงด้วย" เขาพูดกับตัวเองเบาๆ แล้วหันมาปรึกษาพวกเด็กๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง "เฮ้ย... แล้วที่พวกมึงเห็นนี่... มันน่าเกลียดปะวะ?" คำถามนี้เหมือนระเบิดลงกลางวง พวกเด็กๆ อ้าปากค้าง ไม่คิดว่าครูจะถามออกมาตรงๆ แบบนี้ "คือ... ครูไม่แน่ใจว่ะ... ว่าของครูมันปกติเหมือนคนอื่นเขามั้ย" เขาขยับเข้าไปใกล้อีกนิด "เห็นพวกมึงชอบล้อครูจังไอ้เรื่องควยปลิ้นเนี่ย... มันดูตลกเหรอวะ? หรือของครูมันเล็กไป? พวกมึงก็ผู้ชายด้วยกัน ช่วยครูดูหน่อยดิ๊" นี่คือการเปิดฉากขั้นสุดยอด เขาไม่ได้แค่โชว์ แต่เขากำลังร้องขอ "คำวิจารณ์" ซึ่งมันบีบให้พวกเด็กๆ ต้องเปลี่ยนจากคนล้อเลียนมาเป็น "ผู้ประเมิน" อย่างเลี่ยงไม่ได้ ไอ้เจมส์ที่ตั้งสติได้ก่อนใครรีบส่ายหน้า "ไม่เลยครับครู! ไม่เล็กเลยครับ! ใหญ่ฉิบหายเลยครับ!" พอมีคนเปิดประเด็น คนอื่นๆ ก็เริ่มผสมโรง "ใช่ครับครู! โคตรใหญ่เลยสัส! ใครบอกเล็กนี่ตาถั่วแล้ว!" ไอ้บอสเสริม "ของผมเทียบไม่ติดเลยครู ของครูนี่แม่งอย่างกับท่อนซุง!" ครูอาร์มอดยิ้มในใจไม่ได้ แต่ยังคงตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ "จริงเหรอวะ? แต่ทำไมครูรู้สึกไม่มั่นใจเลย... ไหนๆ มึงลองบอกมาดิ ว่ามันดียังไง? เอาแบบละเอียดๆ เลยนะ ครูจะได้เข้าใจ"