
โดย sluggish· 27 มิ.ย. 2569TH
ของเล่น ขัดดอก
ภีมมองภาพตัวเองในกระจกบานใหญ่ของห้องน้ำในออฟฟิศชั้น 37 แสงไฟดาวน์ไลท์สาดส่องลงมาขับให้ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเปี่ยมด้วยความมั่นใจดูหมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายโปรเจคคนใหม่ที่เขาเพิ่งได้มาเมื่อต้นปีด้วยวัยเพียง 28 ปี มันเคยเป็นเหมือนยอดเขาที่เขาทะเยอทะยานจะปีนให้ถึง แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นคุกที่มองไม่เห็นกรง เขาขยับเนคไทแบรนด์เนมราคาหลายหมื่นให้เข้าที่ พยายามปั้นหน้าให้กลับมาเรียบเฉยเหมือนทุกวัน แต่ในใจมันร้อนรุ่มเหมือนมีไฟสุม ตัวเลขเจ็ดหลักที่ปรากฏในบัญชีพนันบอลออนไลน์วนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวที่คิดจะรวยทางลัด หวังจะเอาเงินก้อนโตไปดาวน์คอนโดหรูกลางเมืองให้สมฐานะ ตอนนี้มันกลับกลายเป็นหนี้ก้อนมหาศาลที่ดอกเบี้ยบานตะไททุกวันที่เขายังหายใจอยู่ และเจ้าหนี้ของเขาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น "เสี่ยทรงพล" นักธุรกิจใหญ่เจ้าของอาบอบนวดและบ่อนหลายแห่งในเมืองนี้ ผู้ชายวัยกลางคนที่แววตาเต็มไปด้วยอำนาจและความกระหายบางอย่างที่น่าขนลุก วันที่ลูกน้องของเสี่ยมาทวงหนี้ถึงคอนโด ภีมนึกว่าตัวเองจะต้องโดนกระทืบปางตาย แต่สิ่งที่เสี่ยทรงพลยื่นข้อเสนอให้กลับเลวร้ายยิ่งกว่า "เงินต้นน่ะพักไว้ก่อน แต่ดอกเบี้ย...มึงต้องจ่าย" เสี่ยพูดเสียงเรียบพลางใช้สายตาโลมเลียตั้งแต่หัวจรดเท้าของภีม "กูเห็นว่ามึงหน้าตาหมดจดดี ท่าทางเป็นผู้ดี... กูเบื่อแล้วอีพวกเด็กไซด์ไลน์หน้าพลาสติก กูอยากลองของสดๆ ใหม่ๆแบบมึง... มาเป็นของเล่นให้กูขัดดอกเป็นไงวะ?" คำพูดนั้นเหมือนค้อนปอนด์ทุบลงกลางศักดิ์ศรีของภีมจนแหลกละเอียด แต่ทางเลือกเขามีไม่มากนัก ระหว่างโดนตามกระทืบจนพิการกับยอมเอาตัวเข้าแลก... สุดท้ายเขาก็เลือกอย่างหลัง
คืนแรกที่เพนท์เฮาส์สุดหรูของเสี่ยทรงพลยังคงตามหลอกหลอนภีมไม่ต่างจากฝันร้าย เขาถูกสั่งให้ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นช้าๆ ต่อหน้าสายตาที่จ้องมองอย่างหิวกระหายของชายรุ่นพ่อ ความอัปยศอดสูแล่นริ้วไปทั่วร่าง ภีมยืนตัวสั่นเปลือยเปล่าอยู่กลางห้อง ความหล่อเหลาและร่างกายที่เขาเคยภาคภูมิใจ บัดนี้มันไม่ต่างอะไรจากเนื้อสดๆ ที่รอให้สัตว์ร้ายเข้ามาขย้ำ เสี่ยทรงพลลุกจากโซฟาหนังแท้ เดินเข้ามาใกล้ กลิ่นซิการ์ผสมโคโลญจน์ราคาแพงฉุนกึกจนน่าเวียนหัว มือหยาบกร้านลูบไล้ไปตามแผงอกและหน้าท้องที่เกร็งแน่นของภีม "หุ่นดีนี่หว่า... ฟิตเนสบ่อยล่ะสิ" เสี่ยพึมพำ ก่อนจะออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด "คุกเข่าลง! แล้วอมควยให้กู!" ภีมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายแข็งทื่อเหมือนถูกสาป แต่เมื่อเห็นสายตาวาวโรจน์ของเสี่ย เขาก็จำต้องทรุดตัวลงอย่างช้าๆ ความขยะแขยงตีตื้นขึ้นมาจนจุกอกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่อนเอ็นขนาดมหึมาที่แข็งขึงชี้หน้าเขาอยู่ มันทั้งใหญ่ทั้งยาวจนน่ากลัว เส้นเลือดปูดโปนบ่งบอกถึงความกำหนัดที่พร้อมจะระเบิด "เร็วสิวะ! อย่าลีลา!" เสียงตวาดทำให้ภีมสะดุ้ง เขาหลับตาปี๋ อ้าปากออกอย่างจำยอม แล้วครอบครองส่วนหัวบานฉ่ำน้ำเงี่ยนเข้าไป ความคาวคลุ้งของมันแทบทำให้เขาสำรอก เสี่ยทรงพลคำรามในลำคออย่างพอใจ ใช้มือหนากดหัวภีมให้กลืนกินความเป็นชายของเขาเข้าไปลึกขึ้นอีก ลึกจนสุดโคนจนแทบจะอ้วก น้ำตาแห่งความอัปยศไหลรินอาบแก้ม ภีมถูกบังคับให้ดูดดื่มรูดเร้าจนกระทั่งเสี่ยกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยน้ำควยอุ่นๆ เหนียวข้นทะลักเต็มโพรงปากจนล้นออกมา แต่ความวิปลาสยังไม่จบแค่นั้น เสี่ยพลิกร่างของเขาให้นอนคว่ำหน้าลงบนเตียง ก่อนจะชโลมเจลหล่อลื่นเย็นเฉียบลงบนบั้นท้ายของเขาอย่างไม่ปรานี "กูจะสอนให้มึงรู้... ว่านรกบนดินมันเป็นยังไง" ว่าแล้วเสี่ยก็ใช้นิ้วกลางสอดแทรกเข้าไปในรูตูดที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน ภีมสะดุ้งเฮือก ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและตื่นตระหนก พยายามขมิบรูตูดแน่นเพื่อต่อต้าน แต่ก็สู้แรงของเสี่ยไม่ได้ นิ้วที่สองและสามถูกยัดตามเข้ามา คว้านขยายช่องทางคับแน่นจนเริ่มอ่อนระบวบ จากนั้น... ความรู้สึกเจ็บปวดที่สุดในชีวิตก็แล่นปราดเข้ามาเมื่อหัวควยใหญ่โตของเสี่ยค่อยๆ กดและมุดเข้ามาในตัวเขา ภีมกรีดร้องสุดเสียง มันเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ เสี่ยทรงพลไม่สนใจเสียงร้องโหยหวนนั้น เขากดสะโพกกระแทกสวนเข้ามาจนสุดลำ กลั้นหายใจแช่ไว้ให้ร่างกายของภีมได้ปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับโยกเป็นจังหวะเนิบนาบ ความเจ็บปวดค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความจุกเสียด และความรู้สึกแปลกประหลาดที่ภีมไม่เคยสัมผัสมาก่อน ทุกครั้งที่ท่อนควยร้อนๆ กระแทกกระทั้นลึกลงไป มันบดบี้โดนจุดบางอย่างภายในที่ทำให้ร่างกายเขาสะท้านวาบอย่างควบคุมไม่ได้
เวลาผ่านไปหลายสัปดาห์ "การชำระดอกเบี้ย" กลายเป็นกิจวัตรประจำสัปดาห์ของภีมไปโดยปริยาย จากความขยะแขยงและเจ็บปวดในครั้งแรก ร่างกายของเขากลับเริ่มเรียนรู้และปรับตัวได้อย่างน่าประหลาดใจ เสี่ยทรงพลไม่ใช่แค่พวกซาดิสม์บ้าพลัง แต่เป็นนักรักที่เจนจัด เขารู้ทุกซอกทุกมุมในร่างกายของผู้ชาย รู้ว่าจะปลุกปั่นอารมณ์ที่ซ่อนเร้นอยู่ลึกที่สุดได้อย่างไร จากที่เคยร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด ภีมกลับพบว่าตัวเองเริ่มครางออกมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไป... ความเสียวซ่าน เสี่ยจะใช้เวลาเนิ่นนานในการเล้าโลม ใช้ลิ้นและนิ้วปรนเปรอรูตูดของเขาจนมันอ้าเผยอรอรับอย่างเต็มใจ เขาสอนให้ภีมรู้จักการถูกครอบครอง สอนให้ร่างกายของภีมรู้จักความสุขจากการถูกกระแทกอย่างรุนแรงจนตัวลอย สอนให้รู้จักจุดกระสันภายในที่เรียกว่าต่อมลูกหมาก ทุกครั้งที่ดุ้นเอ็นของเสี่ยบดขยี้ลงบนจุดนั้น ภีมจะรู้สึกเหมือนไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่าง แก่นกายของเขาจะแข็งขืนชูชันขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ สมองพยายามปฏิเสธและกรีดร้องว่ามันน่ารังเกียจ แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างซื่อสัตย์ ความรู้สึกผิดบาปและความสุขสมปะปนกันจนแยกไม่ออก คืนนี้ก็เช่นกัน ภีมมาที่เพนท์เฮาส์ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนกว่าเดิม มันไม่ใช่แค่ความหวาดกลัว แต่มีความคาดหวังซ่อนอยู่ลึกๆ ทันทีที่เข้ามาในห้อง เสี่ยทรงพลก็กระชากเขาเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม บดเบียดริมฝีปากหนักๆ ลิ้นร้อนๆ สอดเข้ามาควานหาความหวานในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ภีมที่เคยต่อต้านกลับเผยอปากรับจูบนั้นอย่างลืมตัว "หึ... ดูเหมือนมึงจะเริ่มชอบแล้วสินะ" เสี่ยกระซิบข้างหู ก่อนจะผลักเขาลงบนเตียงแล้วตามขึ้นมาคร่อมทับ เสื้อผ้าของภีมถูกกระชากออกอย่างไม่ไยดี ร่างกายขาวผ่องที่มีร่องรอยจ้ำแดงๆ จากครั้งก่อนๆ ปรากฏสู่สายตา "วันนี้กูจะเอามึงให้ครางจนข้างห้องด่าเลยคอยดู" เสี่ยประกาศก้อง ก่อนจะจับขาของภีมพาดขึ้นบนบ่า เผยให้เห็นรูสวาทที่ขมิบรออย่างน่ารักน่าชัง เสี่ยไม่รอช้า ชโลมเจลจนชุ่มฉ่ำแล้วกดแท่งควยร้อนผ่าวจ่อที่ปากทางทันที "พร้อมรับควยผัวรึยัง... อีตัวของกู" คำพูดหยาบคายที่เคยทำให้เจ็บช้ำ บัดนี้กลับกระตุ้นอารมณ์ของภีมให้พลุ่งพล่านขึ้นอย่างน่าประหลาด "อ๊ะ... ครับเสี่ย... เอาเข้ามาเลย... ภีมอยากโดนควยเสี่ยแล้ว" เขาตอบกลับไปเสียงสั่นพร่า เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากร้องขอด้วยตัวเอง
เสียงคำรามอย่างพอใจดังลั่นห้อง ก่อนที่สะโพกสอบจะเริ่มบรรเลงเพลงรักบทโหด กระแทกกระทั้นเข้ามาในช่องทางรักที่คุ้นเคยอย่างรุนแรงและหนักหน่วง "อ๊าาา! เสี่ย! อ๊ะ! อ๊ะ! ซี้ดดดด!" ภีมครางเสียงหลง แอ่นสะโพกรับแรงกระแทกอย่างไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป ความเจ็บปนเสียวแล่นไปทั่วช่องท้อง ทุกจังหวะที่เสี่ยซอยถี่ๆ เหมือนจะควักไส้ควักพุงออกมา แต่ทุกครั้งที่กระแทกย้ำๆ ลงบนต่อมลูกหมาก มันกลับส่งความเสียวซ่านจนหัวสมองขาวโพลน "ชอบไหม... ชอบให้ผัวเย็ดแรงๆ แบบนี้ไหมห๊ะ!" เสี่ยคำรามถามพลางก้มลงไปขบเม้มยอดอกของภีมจนเป็นรอยแดง "ชะ... ชอบครับ! อ๊า! แรงอีก! กระแทกเข้ามาแรงๆ เลยครับเสี่ย! ภีมจะแตกแล้ว! อ๊าาา!" ร่างกายของภีมเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อถูกกระตุ้นถึงขีดสุด เขาใกล้จะปลดปล่อยเต็มที แต่เสี่ยกลับเอื้อมมือมาบีบโคนควยของเขาไว้แน่น "ยังก่อน... มึงต้องแตกพร้อมกู!" ว่าแล้วเสี่ยก็เร่งจังหวะกระแทกให้เร็วและรุนแรงขึ้นอีกเป็นเท่าตัว เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นผสมกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ ภีมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดใจตาย ความเสียวซ่านอัดแน่นอยู่ตรงปลายแท่งเนื้อจนแทบระเบิด "อ๊าาา! ไม่ไหวแล้ว! เสี่ย! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าาาา!" ในที่สุด เมื่อเสี่ยกระแทกสวนเข้าไปลึกสุดลำเป็นครั้งสุดท้าย เขาก็กระตุกเกร็งฉีดพ่นน้ำเชื้อร้อนๆ เข้าไปในตัวภีมจนเต็มช่องท้อง แรงบีบรัดจากภายในและความรู้สึกอุ่นวาบที่ถูกเติมเต็มนั้น เป็นเหมือนสวิตช์สุดท้ายที่ทำให้ภีมทนต่อไปไม่ไหว เขากรีดร้องออกมาสุดเสียงพร้อมกับปลดปล่อยน้ำควยของตัวเองพุ่งทะลักเปรอะเปื้อนหน้าท้องและแผงอกของเสี่ยจนขาวโพลน ร่างกายของเขากระตุกอย่างรุนแรงอยู่สองสามครั้งก่อนจะอ่อนระทวยลงบนเตียง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง สมองว่างเปล่า... ภีมนอนนิ่งอยู่ใต้ร่างใหญ่ของเสี่ยทรงพล เนื้อตัวเหนียวเหนอะหนะไปด้วยเหงื่อและน้ำกาม ในใจของเขาไม่ได้มีความขยะแขยงหรือความอัปยศหลงเหลืออยู่อีกแล้ว มีเพียงความรู้สึกว่างเปล่าและสุขสมอย่างประหลาด เขารู้แล้วว่าตัวเองได้ก้าวข้ามเส้นบางๆ มาแล้ว... จากลูกหนี้ที่ถูกบังคับ บัดนี้เขากลายเป็นทาสกามที่เสพติดรสชาติของการถูกครอบครองอย่างถอนตัวไม่ขึ้น หนี้สินอาจจะเป็นจุดเริ่มต้น แต่ตอนนี้... มันไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เขามานอนอยู่ตรงนี้อีกต่อไปแล้ว.